யுத்தம் செய் – ஸ்டாண்டிங் ஓவேஷன்

வணக்கம் மக்களே...

என்னுடைய எதிர்பார்ப்பு லிஸ்டிலேயே இல்லாத படம். நேற்று மாலை வரை படம் பார்க்கும் எண்ணமே கிடையாது. திடீரென, பார்த்தால் என்ன என்றொரு எண்ணம் தோன்ற திரையரங்கிற்கு நடையை கட்டினேன். பெரிய வரவேற்பெல்லாம் இல்லை. பெரிய நடிகர்கள் படமென்றால் சோறுதண்ணி இல்லாமல் திரையரங்கம் முன்பு காத்துக்கிடக்கும் கூட்டம் எங்கே போனதென்று தெரியவில்லை. மு.க.அழகிரியின் திரையரங்கினில் அடிதடி இல்லாமல் டிக்கட் கிடைத்ததென்றால் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். பாதி அரங்கம் மட்டுமே நிரம்பியிருந்தது.

கதைச்சுருக்கம்

நகரில் முக்கியமான பகுதிகளில் அட்டைப்பெட்டியில் வைத்து மூடப்பட்ட நிலையில் வெட்டப்பட்ட மானிட கைகள் கிடைக்கின்றன. வழக்கு சி.பி.ஐ துறையில் பணிபுரியும் சேரனிடம் ஒப்படைக்கப்படுகிறது. அவருக்கு உதவியாக ஒரு இளைஞனும் (நடிகரின் பெயர் தெரியவில்லை... ஆனால் கலைஞரின் இளைஞன் அல்ல...) தீபாஷாவும் வருகின்றனர். தொடர்ச்சியாக இப்படிப்பட்ட சம்பவங்கள் நகரில் நடைபெற அதை துப்பு துலக்க ஆரம்பித்தால் மர்மம் நீள்கிறது. இதுதவிர்த்து, தங்கையை தொலைத்துவிட்டு சேரன் தவிப்பதாக ஒரு கிளைக்கதை. தொலைந்துபோனவர் கிடைத்தாரா...? அவர் தொலைந்து போனதற்கும் கைகள் வெட்டப்பட்டு காட்சிக்கு வைக்கப்படும் வழக்கிற்கும் என்ன சம்பந்தம்...? இன்ன பிற மர்ம முடிச்சுக்களை இரண்டாம் பாதி அவிழ்க்கிறது.

அதிகம் பேசாத, வாழ்க்கையின் வழியில் பல வலிகளை கடந்த மனிதராக சேரன் பிரமாதமாக நடித்திருக்கிறார். தனது பணியில் நேர்மையா...? தங்கையின் மீதுகொண்ட பாசமா...? என்று பரிதவிக்கும் காட்சியில் நேர்த்தியான நடிப்பு. வழமையான மிஷ்கின் படநாயகனாக தலைகுனிந்தபடி வரும் காட்சிகள் மட்டும் எரிச்சலூட்டுகின்றன.

ஹி.. ஹி... பேண்ட் சட்டை போட்ட படம் கிடைக்கவில்லை...

தீபாஷா, பேண்ட் சட்டை அணிந்த பூவாக மலர்ந்திருக்கிறார். தமிழ் சினிமாவில் கொஞ்சம் வித்தியாசமான நாயகி கேரக்டர். நாயகியிடம் போலீஸ் வேடத்திற்குரிய விறைப்புத்தனம் மட்டும் மிஸ்ஸிங். மற்றபடி, அவருக்கு கொடுக்கப்பட்ட வேலையை சரியாக செய்திருக்கிறார். நாயகியை லூசுப்பென்னாக காட்டாததற்க்காகவே ஹாட்ஸ் ஆப் டூ மிஷ்கின்.

லட்சுமி ராமகிருஷ்ணன், ஒய்.ஜி.மகேந்திரன், ஜெயபிரகாஷ், மாணிக்கவிநாயகம் மற்றும் பலர் நடித்திருக்கிறார்கள். படத்திற்கு தூணாக விளங்குவதே இந்த மற்றும் பலரின் நடிப்புதான். இவர்களின் பாத்திர படைப்பு, நடிப்பு போன்றவற்றை விவரித்தால் படத்தின் உயிர்நாடியையே அறுத்தது போல் ஆகிவிடும். மேலே இருக்கும் ஸ்டில்லை பார்த்து நீங்களே புரிந்துக்கொள்ளுங்கள். மற்றவைகளை திரையரங்கம் சென்று பாருங்கள்.

படத்தில் ஒரே ஒரு பாடல் தான். அது என்ன பாடலென்று உங்களுக்கே தெரியும். அதைப் பற்றிய எனது எண்ணங்கள் அடுத்த பத்தியில்... கே என்றவர் இசையமைத்திருக்கிறார். பிண்ணனி இசை காதுகளையும் மனதையும் உறுத்தாமல் அருமையாக அவரது கடமையை செய்திருக்கிறார். ஒவ்வொரு முறையும் மர்ம முடிச்சுக்கள் அவிழ்க்கப்படும் இடத்தில் பிண்ணனி இசை பிரமாதம். அதுமட்டுமில்லாமல் மழை பெய்யும் சத்தம், கார் கதவை மூடும் சத்தம் என்று ஒலிப்பதிவில் ரொம்பவும் மெனக்கெட்டிருக்கிறார்கள்.

தமிழகத்து ஷகிரா – நீத்து

எப்பேற்பட்ட மனிதனையும் ஒரு ஆட்டம் ஆடவைக்கும் குத்தாட்டப் பாடல், கன்னித்தீவு பொண்ணா. நீத்து சந்திரா தமிழகத்து ஷகிரா என்று பெயரெடுக்காமல் விடமாட்டார் போல தெரிகிறது. ஆனால் நாயகியாக வலம்வரத் தகுதி உள்ள ஒருவர் குத்தாட்டப் பாடல் நடிகையாக ஓரம்கட்டப் பட்டுவிடுவாரோ என்று நினைத்தால் பதறுகிறது நெஞ்சம். மிஷ்கின் அவருடைய போதைக்கு அமீரையும் சாருவையும் ஊறுகாயாக பயன்படுத்தியதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. பெரும்பாலான தமிழ் சினிமா ரசிகர்களுக்கு சாரு என்றால் யாருன்னே தெரியவில்லை என்பதுதான் உச்சக்கட்ட காமெடி.

மிஷ்கின் படத்தில் ஒளிப்பதிவு பற்றி சொல்லத் தேவையில்லை. அதிலும் நந்தலாலா படத்தில் காட்டியது போலவே “அந்தப்பக்கம் என்ன இருக்குதுன்னு சீக்கிரமா காட்டி தொலைங்களேன்டா...” என்று சொல்லவைக்கிறது கேமரா கோணங்கள்.

வசனங்கள் படத்தில் குறைவு எனினும் மனதிற்கு நிறைவு. சில வசனங்கள் கண்களில் கண்ணீரை வரவழைக்கிறது. சில இடங்களில் என்னையே அறியாமல் எனது கைகள் க்ளாப் செய்துக்கொண்டிருந்தன.

படத்தின் ப்ளஸ்:

- தீபாஷாவுக்கும் சேரனுக்கு இடையே காதலை சொருகி அவர்களுக்கு வெளிநாட்டு தெருக்களில் ரெண்டு டூயட் வைக்காதது.

- முக்கால்வாசி படம் முடியும் வரையில் சஸ்பென்ஸ் காட்டியது.

- இவரா இப்படி நடித்தார்...? என்று அதிசயிக்க வைக்கும் அளவிற்கு சில நடிகர்களின் அற்பணிப்பான நடிப்பு.

- உலகப்படத்தை அப்பட்டமாக காப்பி அடிக்காமல், முக்கிய கருவை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு நன்றாக தமிழ்ப்படுத்தியிருக்கிறார். (அட, நாதாரிதனத்தை நாசூக்கா பண்ணியிருக்கிறார்ன்னு சொல்ல வருகிறேன்...)

படத்தின் மைனஸ்:

- மிஷ்கின் இனியாவது சாருவுடன் நட்பு பாராட்டாமல் இருந்தால் வதை, வன்முறை, வன்புனர்ச்சி போன்ற கதைக்களத்தை தவிர்க்கலாம்.

- பல காட்சிகள் இயக்குனரின் முந்தய படங்களை நினைவூட்டுகின்றன, குறிப்பாக சண்டைக்காட்சிகள் அப்படியே அஞ்சாதே ஸ்டைல்.

- படத்தின் ப்ளஸ் என்று கூறிய அதே சஸ்பென்ஸ். கீழ்த்தட்டு ரசிகர்கள் என்னடா படம் எடுக்குறானுங்க என்று கெட்டவார்த்தை கமெண்ட் அடிக்கிறார்கள்.

- படத்தை நிச்சயமாக குடும்பத்துடன் போய் பார்க்க முடியாது. அந்த அளவிற்கு கோரமான காட்சிகள்.

எனக்குப் பிடித்த காட்சி:

மருத்துவம் படித்த ஒருவர் குண்டடிப்பட்டு சாகக்கிடக்கும் நிலையில் தனது உடலில் எந்தெந்த பாகத்தில் குண்டு பாய்ந்திருக்கிறது என்று விளக்கி, தான் உயிர் பிழைக்க வாய்ப்பில்லை என்று கூறும் காட்சி. தவிர்த்து அந்த ஒட்டுமொத்த காட்சியுமே அருமை.

வெர்டிக்ட்:

இயக்குனர் அஞ்சாதே படத்தின் வெற்றி டெம்ப்ளேட்டை வைத்துக்கொண்டு அதற்குள் வேறொரு கதையை கச்சிதமாக பொருத்தியிருக்கிறார். நிச்சயம் இத்திரைப்படம் தமிழ் சினிமாவிற்கு மற்றுமொரு மணிமகுடம்தான். ஆனால், கதை இதுதான் என்று தெரிந்துவிட்டால் அதிகம் ரசிக்க முடியாது. ஆகவே மக்களே, கதையை முழுமையாக எழுதிவைக்கும் சிலருடைய விமர்சனங்களை படிக்காமல் கூடிய மட்டும் வெண்திரையில் பாருங்கள்.

டிஸ்கி 1: இத்திரைப்படத்தின் ஒரிஜினல் உலகப்பட பதிப்பான “Memories of Murder” குறித்த பதிவை மறுபடி ஒருமுறை  படிக்க இங்கே கிளிக்கவும்.

டிஸ்கி 2: “அட்ராசக்க” சிபி, வழக்கம் போல அவரது ஸ்டைலில் ஆ.வி மார்க் 42 என்றும் குமுதம் ரேட்டிங் ஓகே என்றும் போட்டிருந்தார். அதில் எனக்கு சற்றும் உடன்பாடில்லை. என்னுடைய கணிப்பு,

ஆனந்த விகடன் மார்க்: 45

குமுதம் ரேட்டிங்: நன்று

என்றும் அன்புடன்,

N.R.PRABHAKARAN