18 June 2018

பிரபா ஒயின்ஷாப் – 18062018

அன்புள்ள வலைப்பூவிற்கு,

ப்ளட் சட்னி ! ஒரு விஷயம் பரவலாக நிறைய பேரால் பார்க்கப்பட்டு, பேசப்பட்டு வைரலாகிறது. வைரலான பின் இன்னும் நிறைய பேரால் பார்க்கப்படுகிறது, பேசப்படுகிறது. நான் எப்போதும் இரண்டாவது வகையே. ஒரு விஷயம் வைரலாகி, அதனை அக்கக்காக பிரித்து மீம்ஸ் போட்டபிறகு அந்த மீம்களில் இருந்து ஒரிஜினல் செய்தியை அறிந்துகொள்வதே வாடிக்கையாகிவிட்டது. அப்படி நடிகர் கார்த்திக் குமாரின் ஸ்டாண்ட் அப் காமெடி நிகழ்ச்சியை அறிந்து, அது அமேஸான் ப்ரைமில் இருந்ததால் பார்க்கலானேன். நிகழ்ச்சியின் பெயர் – ப்ளட் சட்னி!

ஸ்டாண்ட் அப் காமெடி. என்னைப் பொறுத்தவரையில் ஸ்டாண்ட் அப் காமெடி என்றால் மதுரை முத்து, ஈரோடு மகேஷ், அறந்தாங்கி நிஷா. அவ்வளவுதான். ஒரேயொரு முறை பாபா சி.ஜே என்பவருடைய நகைச்சுவையை சில நிமிடங்கள் கேட்டிருக்கிறேன். அந்த வகையில் கார்த்திக் குமாரின் நிகழ்ச்சி எனக்கு நிறைய ஆச்சர்யங்களைக் கொடுத்தன. முதலில், ஒரு மனிதர் ப்ரேக் எதுவும் எடுத்துக்கொள்ளாமல் ஏறக்குறைய ஒன்றேகால் மணிநேரம் (நகைச்சுவையாக) பேசிக்கொண்டே இருப்பது ஒரு ஆச்சர்யம். அவற்றை எவ்வித தடையுமின்றி கவனிக்கும் பார்வையாளர்கள் இன்னொரு ஆச்சர்யம். அட்டென்ஷன் ஸ்பான் என்று ஒன்று இருக்கிறது. அட்டென்ஷன் ஸ்பான் மனிதர்களின் வயது, திறன் பொறுத்து எட்டு நொடிகளிலிருந்து இருபது நிமிடங்கள் வரை அமைகிறது. அத்தனை நேரம் வரை மட்டும்தான் ஒரு குறிப்பிட்ட விஷயத்தில் கவனம் செலுத்த முடியும். அதனால்தான் நம் பள்ளிக்கூட வகுப்பறைகளில் (நல்ல) ஆசிரியர்கள் பாடத்துக்கு இடையே நம்மை ஆசுவாசப்படுத்தும் வகையில் பாடத்துக்கு அப்பாற்பட்ட டாபிக்குகளை பேசுவார்கள். கார்த்திக் குமாரின் ஷோவை எடுத்துக்கொண்டால் அவர் ஒரு பத்து நொடிகள் இடைவெளி கூட விடாமல் பேசிக்கொண்டே இருக்கிறார். திரைப்படங்களில் விடுவது போல இடைவேளை கூட இல்லை. (ஒருவேளை ப்ரைமில் இடைவேளை காட்டப்படவில்லையா ?) இடைவேளை இல்லையென்றால் சபாக்காரர்கள் எப்படி காண்டீனில் லாபம் பார்ப்பார்கள்.

சபா என்றதும் நினைவுக்கு வருகிறது. இவ்வகை சபாக்களில் கர்னாடக சங்கீத / பரத நாட்டிய நிகழ்ச்சிகள் நடைபெறும். எஸ்.வி.சேகர், கிரேசி மோகன் நாடகங்கள் நடைபெறும். இதுபோன்ற நிகழ்ச்சிகளுக்கு பெரும்பாலும் பார்ப்பனர்கள் மட்டும்தான் வருகிறார்கள் (விதிவிலக்குகள் இருக்கலாம்). அதே போல இந்த ஸ்டாண்ட் அப் காமெடி நிகழ்ச்சிக்கு வருபவர்கள் பெரும்பாலும் பார்ப்பனர்களே. எஞ்சியிருப்பவர்கள் கார்ப்பரேட் கலாசாரத்தில் ஊறிப்போன நவபார்ப்பனர்கள். நிகழ்ச்சியின் இடையே ‘எனி தம்ப்ராம் ஹியர் ?’ என்று கார்த்திக் கேட்க, கூட்டம் ஆர்ப்பரிக்கிறது. தம்ப்ராம் என்றால் எதோ சென்னையின் புறநகர் பகுதி என்று நினைத்துக்கொள்ள வேண்டாம். தமிழ் + பிராமின்ஸ் என்பதன் சுருக்கம்தான் தம்ப்ராமாம் !

கார்த்திக் தன் நிகழ்ச்சியின் ஊடே நடிகர் ராமராஜனைப் பற்றி ஒரு விஷயம் (ஜோக்) சொல்கிறார். அதாவது ராமராஜனிடம் ஒரு பசு உள்ளது என்று சொல்லிவிட்டு நான் அவரது மனைவி நளினியைச் சொல்லவில்லை என்று சிரிக்கிறார். இது மாதிரி ஷோவின் இடையிடையே நிறைய இரட்டை அர்த்த நகைச்சுவைகள். மனதைத் தொட்டு சொல்வதென்றால் நாம் நமது நண்பர்கள் மத்தியில் தனிப்பேச்சில் இதுபோன்ற அல்லது இதைவிட கேவலமான இரட்டை / நேரடி அர்த்த நகைச்சுவைகளை பேசியிருப்போம். ஆனால் ஒரு பிரபலம், அதுவும் சினிமாத்துறையைச் சேர்ந்தவர், ஒரு பொது மேடையில் இப்படியெல்லாம் பேசுவது பொலிடிக்கல்லி தவறு ! இன்னொரு கோணத்தில் பார்த்தால் ஜோக் தானேப்பா ஏன் இவ்வளவு சீரியசாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். இதைக் கூட இலகுவாக எடுத்துக்கொள்ள முடியாதா என்று தோன்றவும் செய்கிறது. 

இந்த ஷோவின் பிரசித்தி பெற்ற ஜோக் ஒன்று சூப்பர் ஸ்டார் பற்றியது. சிம்புவை லிட்டில் சூப்பர் ஸ்டார் என்று அழைக்கிறார்கள். எதை வைத்து என்று தெரியவில்லை. ஒருவேளை நயன்தாரா இருவருடனும் நடித்திருப்பதால் அவருக்கு இருவருடைய சைஸும் தெரிந்திருக்கும் என்கிறார். அப்புறம் சன்னி லியோனியைப் பற்றி ஒரு பத்து நிமிட பேச்சு. குறிப்பாக சன்னி பார்ன் படங்களில் முழு உடலைக் காட்டிவிட்ட பிறகும் கூட அவர் உடைகளுடன் நடிக்கும் பாலிவுட் படங்களைப் பார்க்க மக்கள் ஏன் ஆர்வம் காட்டுகிறார்கள், முழுக்கப் போர்த்திக்கொண்டு சன்னி ஏதேனும் திறப்பு விழாவுக்கு (மாலை திறக்க வர்றாடா, மாரை திறக்க வரலை) வந்தால்கூட ஏன் கூட்டம் கூடுகிறது என்பது குறித்த கார்த்திக்கின் சந்தேகங்கள். ஒரு கதை உண்டு. ஒருமுறை பிரசித்தி பெற்ற ஒரு நிர்வாண நடிகை துணிக்கடைக்கு சென்றாராம். உடைகளை தேர்ந்தெடுத்த பிறகு டிரையல் ரூம் எங்கே என்று பணியாளரிடம் கேட்டாராம். அதற்கு பணியாளர் உங்களுக்கு எதற்கு டிரையல் ரூம் என்றாராம். அந்த பணியாளரின் மனநிலையும் கார்த்திக்கின் மனநிலையும் ஒன்றே !

அடுத்து பார்ப்பனர்கள் தங்கள் வாழ்நாள் முழுதும் பேசிப் பேசி ஒரு கட்டத்தில் வெறுத்துபோன கலைஞரின் மரணத்திற்கு வருகிறார். குறிப்பாக, ஸ்டாலின் பாவம், கலைஞர் மரணமடையாததால் காத்துக்கொண்டே இருக்கிறார் என்பவர்களைப் பார்த்தால் எனக்கு பரிதாபமாக இருக்கிறது. இவர்கள் வீட்டில் தப்பித்தவறி வயதானவர்கள் யாரேனும் இருந்திருந்தால் இவர்களுடைய எண்ணமெல்லாம் எப்படி இருந்திருக்கும். சொல்ல முடியாது இவர்களே மூச்சு முட்டவைத்து கொன்றாலும் கொன்றிருப்பார்கள். 

அப்புறம் சுச்சி லீக்ஸ் சம்பவம் குறித்து, அவரது திருமண வாழ்க்கை, சினிமா வாய்ப்புகள் குறித்து என்று நிறைய சுய பகடிகள். முறுக்கிக்கொள்ளாமல் இலகுவாக எடுத்துக்கொண்டால் கார்த்திக்கின் ப்ளட் சட்னியை ருசிக்கலாம். இந்த ஷோவை நேரில் பார்ப்பதற்கு டிக்கட் விலை ரூ.500 என்று நினைக்கிறேன். அமேஸான் ப்ரைமுடன் கிடைக்கிறது.

**********

கார்த்திக்கின் ஷோ பார்த்தபிறகு இன்னும் இரண்டு ஸ்டாண்ட் அப் காமெடி நிகழ்ச்சிகளை ப்ரைமில் கண்டேன். ஒன்று, எஸ்.ஏ. என்பவரின் மதராஸிடா. இன்னொன்று அஷ்வின் ராவ் குழுவின், புட் சட்னி.

எஸ்.ஏ.வின் மதராஸிடா மறுபடியும் டிபிக்கல் பார்ப்பனர்களுக்கான ஷோ. இதன் போஸ்டரில் எஸ்.ஏ. கையில் ஃபில்டர் காபியுடன் போஸ் கொடுக்கிறார். எஸ்.ஏ. கார்த்திக்கைப் போல சினிமா பிரபலம் கிடையாது என்பதாலும் அவரது ஷோவின் பெயர் மதராஸிடா என்பதாலும் அவரது நகைச்சுவைகள் முழுக்க தமிழ் பார்ப்பன வாழ்வியல் முறைகளைப் பற்றியே உள்ளன. பார்ப்பன நகைச்சுவை என்பது என்னவென்றால் –

1. GRE / TOEFL உள்ளிட்ட தேர்வுகள் பற்றி
2. அமெரிக்கா போவது பற்றி
3. எப்போதும் அட்வைஸ் செய்யும் அத்திம்பேர் பற்றி
4. ஹிந்து பேப்பர் படிப்பது பற்றி
5. NRIகள் பற்றி
6. பார்ப்பன சடங்குகள் பற்றி

பெரும்பாலும் இந்த பார்ப்பன நகைச்சுவைகள் பார்ப்பனர்களைத் தவிர வேறு யாருக்கும் புரிந்து தொலையாது. 


புட் சட்னி ஷோ, மற்ற இரண்டைப் போல சோலோ ஷோ கிடையாது. மூன்று பேர் தலா இருபத்தைந்திலிருந்து முப்பது நிமிடங்கள் பெர்ஃபார்ம் செய்கிறார்கள். முதலில் வந்த அஸ்வின் ராவ் தொடங்கும்போதே தானொரு மிடில்கிளாஸ் பார்ப்பனர் என்று ஜாதி சான்றிதழைக் காட்டிவிட்டுத்தான் நிகழ்ச்சியை துவங்கவே செய்கிறார். அடுத்து வந்த பாலகுமாரனைப் பார்த்ததும் பார்ப்பனர் இல்லை என்று தெரிந்துவிடுகிறது. அதனால் தானோ என்னவோ இவருடைய ஜோக்குக்கு யாரும் அவ்வளவாக சிரிக்கவில்லை. இவர்களுடைய வாழ்வியல் முறையும் ஒரு காரணம். உதாரணமாக, பாலகுமாரன் தன் ஷோவில் எத்தனை பேர் ஸ்டேட் போர்ட் ? எத்தனை பேர் சி.பி.எஸ்.ஈ என்று கேட்கிறார். பின்னர் சி.பி.எஸ்.ஈ படித்தவர்களை நான் வெறுக்கிறேன் என்கிறார். அரங்கில் அமைதி. எஸ்.ஏ.வின் மதராஸி ஷோவில் இதே விஷயம் உல்டாவாக அதாவது ஸ்டேட் போர்ட் படித்தவர்களை நக்கலடிக்கிறார்கள். அதற்கு அரங்கம் ஹோவென கூச்சல் எழுப்புகிறது.

இந்த மூன்று நிகழ்ச்சிகளிலும் பொதுவாக கவனித்த இன்னொரு விஷயம் நிகழ்ச்சியின் இடையிடையே கெட்டவார்த்தை பேசுவது. பாவம், கெட்டவார்த்தை பேசுவதே ஒரு ஜோக் என்று நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.


**********

ரம்ஜானை முன்னிட்டு பதிவுலக நண்பர் சிராஜுதீன், என்னையும் பதிவுலக நண்பர்கள் சிலரையும் பிரியாணி விருந்துக்கு அழைத்திருந்தார். சென்னையைப் பொறுத்தவரையில் சாலையில் இறங்கி, பத்தடிக்கு மிகாமல் நடந்து, நூறு ரூபாய் கொடுத்தால் பிரியாணி கிடைத்துவிடும். அவ்வளவு சிம்பிள் ! அப்படியிருக்க வட சென்னையிலிருந்து தென் சென்னை வரை பயணித்து இந்நிகழ்வில் கலந்துகொண்டோம் என்றால் அது பிரியாணிக்காக மட்டுமில்லை என்று புரிந்துகொள்ள வேண்டும். கிட்டத்தட்ட ஒரு ரீ-யூனியன் மாதிரி இந்நிகழ்வு நடந்தது. கேபிள் சங்கர், கே.ஆர்.பி.செந்தில், ஆரூர் மூனா செந்தில், மெட்ராஸ் பவன் சிவகுமார், அஞ்சாசிங்கம் செல்வின், விக்கியுலகம் வெங்கட் (வியட்நாம்), உணவு உலகம் சங்கரலிங்கம் ஆகியோர் நிகழ்வில் கலந்துகொண்டனர்.

பிரியாணி விருந்து என்றால் பிரியாணி மட்டுமல்ல என்று இம்முறை தெரிந்துகொண்டேன். முதலில், லைம் மிண்ட் ஜூஸ். அப்புறம் தம்ரூட் கேக் (கொஞ்சமாக சாப்பிடுங்கள் வயிற்றை அடைக்கும்), அதன்பின் வாழை இலையில் மட்டன் பிரியாணி, சிக்கன் லெக் பீஸ், மட்டன் கோலா உருண்டை, இறால் தொக்கு, அவித்த முட்டை என்று ஒரு படத்தில் விவேக் சொல்வது போல பறக்குறது, நீந்துறது, ஓடுறது, ஓடுறது போடுறது என்று எல்லாம் இலையில் வந்துவிட்டன. இவை போக மாதுளை போட்ட தயிர் வெங்காயம், பிரியாணியுடன் சேர்த்துக்கொள்ள தால்ச்சா, பிரியாணிக்கு பிறகு சாப்பிட பீரனி என்னும் பாயசம். சாப்பிட்டு முடித்தபின் அகரகர், ஆப்பிள் துண்டுகள், மங்குஸ்தான், மலை வாழைப்பழம் மற்றும் இன்னொரு சுற்று லைம் மிண்ட் ஜூஸ் என்று அசத்திவிட்டனர் சிராஜ் மற்றும் அவரது குடும்பத்தினர். இனி ஒவ்வொரு ரம்ஜானுக்கும் பிரியாணி கேட்டு சிக் ஜோக்ஸ் அடிக்க வேண்டியதில்லை.

என்றும் அன்புடன்,
N.R.PRABHAKARAN

Post Comment

11 June 2018

பிரபா ஒயின்ஷாப் – 11062018

அன்புள்ள வலைப்பூவிற்கு,

சரவணன் சந்திரன், லஷ்மி சரவணக்குமார் மற்றும் இவ்வருட பு.கா.வின் சூப்பர் ஸ்டார் தமிழ்ப் பிரபா என்று படிக்க வேண்டிய புத்தகங்கள் நிறைய பட்டியலில் இருக்கின்றன. இருப்பினும் கிண்டிலில் அவ்வப்போது இலவசமாகக் கிடைக்கும் சில நூல்களை படிப்பதில் ஒரு சுவாரஸ்யம் இருக்கத்தான் செய்கிறது.

முக்கியமாக இவ்வகை நூல்கள் மீதுள்ள ஈர்ப்புக்கு காரணம் இவற்றை எழுதுபவர்கள் செய்யும் பரிட்சார்த்த முயற்சிகளே. உதாரணமாக சமீபத்தில் படித்த மாயுத்ரி (கிண்டில் வடிவ நாவல்). மாயுத்ரி என்பது பண்டைய லெமூரிய பேரரசு. வரலாற்று கற்பனை நாவல் ! ஆசிரியரைப் பற்றிய குறிப்பு அதனினும் சுவாரஸ்யம். பெயர் ஆதித்யா, வயது 16. ஆசிரியரின் முதல் நாவல். குறுகிய கால சலுகையாக விலையில்லாமல் கிடைத்ததால் வாங்கிப் படிக்க ஆரம்பித்தேன்.

கதைப்படி தமிழகத்தை களப்பிரர்கள் ஆட்சி செய்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அதே சமயம் தமிழகத்திற்கு தெற்கே லெமூரியாவில் மாயுத்ரியின் அரசு. அறிவும் ஆற்றலும் கொண்ட படைத்தளபதி ஆருத்ரா கதையின் நாயகன். மாயுத்ரியின் எல்லையில் ரோகில்லர்கள் என்கிற கொள்ளையர்கள் கூட்டம். ஒரு கட்டத்தில் ரோகில்லர்கள், களப்பிரர்களுடன் சேர்ந்து மாயுத்ரி மீது போர் தொடுக்க முடிவெடுக்கின்றனர். அதனை படைத்தளபதி ஆருத்ரா எவ்வாறு எதிர்கொள்கிறான் என்பதே கதை. அக்காலகட்டத்திலேயே மாயுத்ரி அரசு பல்வேறு பொறியியல் மற்றும் அறிவியல் சாதனங்களை வைத்திருந்தன என்கிற ரீதியில் கதை போகிறது. இடையிடையே படைத்தளபதி ஆருத்ரா - காதலி புகழினி ரொமான்ஸ் காட்சிகள்.

கொஞ்சம் எழுத்துப்பிழைகள் மற்றும் அவ்வப்போது ஞாபக மறதியில் எழுதிய கொச்சைத் தமிழ் (செவிள்லயே ஒன்னு விட்டார்) தவிர்த்து பாதகமில்லா லைட் ரீடிங் குறுநாவல். அறுபது நிமிட வாசிப்பில் முடித்துவிடலாம். என்னுடைய கணிப்பு சரியென்றால் இந்நாவல் பாகுபலி திரைப்படம், விகடனின் சந்திரஹாசம் மற்றும் அமிஷ் திருபாதியின் ஷிவா முத்தொகுதி நூல்களின் பாதிப்பில் எழுதப்பட்டுள்ளது. மேலும் ஆசிரியர் என்று சொல்லப்படும் தம்பி ஆதித்யாவின் ஃபேஸ்புக் பக்கத்தை எட்டிப் பார்த்தேன். மாயுத்ரியை நிஜமாகவே இவர்தான் எழுதியிருப்பார் என்று எனக்கு நம்பிக்கையில்லை. பதினாறு வயது சிறுவன் சரித்திர நாவல் எழுதக்கூடாது / முடியாது என்றில்லை. ஆனால் ஒருவன் நூறு பக்க நாவல் எழுதுகிறான் என்றால் அவன் அதற்குமுன் ஆயிரம் பக்க குப்பைகளையாவது எழுதியிருக்க வேண்டும். சாதித்து விட்டோம் என்கிற கர்வம் கொஞ்சமாவது இருக்க வேண்டும். பள்ளியில் / லோக்கல் இலக்கிய மன்றத்தில் ஏதாவது பாராட்டு விழா நடத்தியிருக்க வேண்டும். ஆதித்யாவின் பக்கத்தில் இருப்பவை எல்லாம் சில்லறை / ஆர்வக்கோளாறு பதிவுகள் மட்டும்தான். ஒருவேளை என் சந்தேகத்தை மீறி நிஜமாகவே ஆதித்யா இந்நாவலை எழுதியிருந்தால் அது கவனிக்கப்படவேண்டிய விஷயம்.

மாயுத்ரி தற்போது சலுகைக்காலம் முடிந்து நூறு ரூபாய் விலையில் அமேஸானில் (கிண்டில் வடிவம்) கிடைக்கிறது.

**********

சமீபத்தில் படித்த இன்னொரு இலவச கிண்டில் நூல் – யாரோ (ஆசிரியரின் பெயரே அதுதான்) எழுதிய சரித்திரம் பேசுகிறது (முதல் பாகம்). ஆசிரியரின் பெயரைத் தவிர்த்து இது முந்தைய நூலைப் போல பின்னணியில்லா தனி மனிதனின் படைப்பல்ல. குவிகம் என்றொரு சிற்றிதழ் இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. அதன் சார்பாக அவ்வப்போது இலக்கியக் கூட்டங்கள் கூட நடைபெறுகின்றன. அவ்விதழில் எழுதப்பட்ட சரித்திரம் தொடர்பான கட்டுரைகளின் தொகுப்பே இந்நூல். அச்சுப்பிரதி கண்டிருக்கிறது என நினைக்கிறேன். இப்புத்தகத்தில் புதிய சில தகவல்களும், ஆச்சர்யங்களும் கிடைக்கின்றன.

உதாரணத்திற்கு, ராமாயணத்தின் வெவ்வேறு வடிவங்கள் பற்றிய ஒரு கட்டுரை. ராமாயணத்தின் ஆதிவடிவத்தை வால்மீகி சமஸ்கிருதத்தில் எழுதினார். அதன்பிறகு துளசிதாசர் எழுதியது, தமிழில் கம்பர் எழுதியது உட்பட ஏறக்குறைய முன்னூறு விதமான ராமாயணங்கள் உள்ளன என்கிறார். அவற்றுள் சிலவற்றில் சீதைக்கு ராமன் சித்தப்பாதானாம். பெளத்த ராமாயணத்தில் புத்தரின் முன்பிறவி அவதாரம் ராமன். சீக்கிய வடிவத்தில் ராமன் ஒரு புரட்சியாளர், கடவுளெல்லாம் இல்லை. சமண வடிவத்தில் ராமனுக்கு நான்கு மனைவிகள். மலேசிய வடிவத்தில் ராமனை விட லக்ஷ்மணனுக்கு முக்கியத்துவம் உள்ளது. தாய்லாந்து வடிவத்தில் சீதை ராவணனுக்கும் மண்டோதரிக்கும் பிறந்த மகள் என்று நீள்கிறது அந்த கட்டுரை. பிற்சேர்க்கையாக இக்கட்டுரையில் காலாவையும் சேர்த்துக் கொள்ளலாம்.

இன்னொரு கட்டுரை புத்தர் காலத்தில் வாழ்ந்த ஆம்ராபலி என்ற பெண்ணைப் பற்றியது. கி.மு. 500 சமயத்தில் வைசாலி நாட்டில் (தற்போதைய பிஹார்) வாழ்ந்த பேரழகி ஆம்ராபலி. அவரை மணந்துகொள்ள பல செல்வந்தர்களும் இளவரசர்களும் போட்டி போட்டார்கள். பழங்கால இந்தியாவில் நகர்வது (நகரத்தின் மணப்பெண்) என்கிற முறை இருந்தது. அதன்படி நாட்டின் அழகான பெண் அனைவருக்கும் பொது. புரியும்படி சொல்வதென்றால் செல்வந்தர்கள், மன்னர்கள், இளவரசர்கள் மற்றும் பெரிய பொறுப்பில் உள்ளவர்கள் (காரணம் நகர்வதுகளின் ஒருநாள் விலை அதிகம்) என யார் வேண்டுமானாலும் அவரோடு உறவு கொள்ளலாம். ஆம்ராபலியை அடைய முயன்று முடியாமல் போன வைசாலியின் மன்னன் மனுதேவ் அவரை நகர்வதுவாக அறிவித்தார். 

பின்னாளில் ஆம்ராபலியின் அழகைப் பற்றி மகத நாட்டு மன்னர் பிம்பிசாரர் கேள்விப்பட்டு, ஆம்ராபலிக்கு பிம்பிசாரர் மூலமாக ஒரு மகன் பிறக்கிறான். அதே பிம்பிசாரரின் மகன் அஜாதசத்ரு (வேறொரு மகாராணிக்கு பிறந்தவர்) ஆம்ராபலியின் மீது கொண்ட காதலினால் வைசாலியின் மீது போர் தொடுத்து, அந்நகரத்தையே எரித்து ஆம்ராபலியை விடுவித்தான். ஆனால் ஆம்ராபலியோ அஜாதசத்ருவின் காதல், அவர் பெற்றுத்தந்த விடுதலை இரண்டையும் ஏற்கவில்லை. 

ஒருமுறை ஆம்ராபலி வசித்த ஊருக்கு புத்த துறவி ஒருவர் வந்திருந்தார். ஆம்ராபலி அவரைச் சென்று சந்தித்தார். தன்னுடைய அழகை சற்றும் சட்டை செய்யாத துறவியின் குணம் ஆம்ராபலிக்கு திகைப்பூட்டியது. ஆம்ராபலி அவரை தன் அரண்மனைக்கு விருந்தினராக அழைத்தார். அவரோ என் குருவிடம் அனுமதி கேட்கிறேன் என்று சொல்லிவிட்டு ஒரு மாம்பழத்தை கொடுத்து தான் வரும்வரை அதனை கெடாமல் பார்த்துக்கொள்ளும்படி கூறுகிறார். நாட்கள் கடக்கின்றன. குருவிடம் அனுமதி பெற்றபிறகு துறவி வருகிறார். ஆம்ராபலியிடம் மாம்பழத்தை கேட்கிறார். அது அழுகியிருந்தது. அதனுள்ளிருந்து மாங்கொட்டையை பிரித்தார். பழம் – உடல். அழியக்கூடியது. கொட்டை – ஆன்மா. ஒரு புதிய மரத்திற்கு வித்தாகக்கூடியது என்பதை விளக்கினார். ஆம்ராபலி பேச்சிழந்தார். தொடர்ந்து அத்துறவி நான்கு மாதங்கள் ஆம்ராபலியின் விருந்தினராக தங்கியதில் ஆம்ராபலி புத்த சமயத்தில் சேர விரும்பினார். அப்போது புத்த சமயத்தில் பெண்களுக்கு அனுமதி கிடையாது. அது துறவிகளின் தவ வாழ்க்கையில் சலனம் ஏற்படுத்தலாம் என்பதற்காக. ஆனால் ஆம்ராபலியின் மனதிடத்தைக் கண்ட புத்தர் பெண்கள் சமயத்தில் இணைய அனுமதியளித்தார். ஆம்ராபலி புத்தப்பிக்ஷினி ஆனார்.

ஆம்ராபலியாக வைஜெயந்திமாலா
ஹிந்தி சினிமாவில் ஆம்ராபலி 1966ம் ஆண்டு வைஜேந்தி மாலாவின் நடிப்பில் வெளிவந்தது. இத்திரைப்படத்தின் ரீமேக் உரிமை ஷாருக்கானின் ரெட் சில்லீஸிடம் உள்ளதால் சீக்கிரமாக தீபிகா படுகோனை ஆம்ராபலியாக பார்த்தால் ஆச்சர்யபடுவதற்கில்லை.

குவிகம் பதிப்பகத்தின் சரித்திரம் பேசுகிறது முதல் பாகம் இந்தப் பதிவை எழுதிக்கொண்டிருக்கும் இந்த நிமிடம் வரை அமேஸானில் இலவசமாகக் கிடைக்கிறது. குறுகிய காலச் சலுகை !

**********

சில மாதங்களுக்கு முன்பு சென்னை ஹயாத் ஹோட்டலில் கூகுள் தமிழ் ஆட் சென்ஸ் பற்றிய கூட்டம் நடந்தது. அதன் இரண்டாவது நிகழ்வு கடந்த சனியன்று கோவிலம்பாக்கத்தில் உள்ள ஸோன் ஹோட்டலில் நடைபெற்றது. வீட்டிலிருந்து சுமார் முப்பது கி.மீ. தூரம். கூடவே திருமண வாழ்க்கைக்குப் பிறகு கிடைக்கும் நிபந்தனை சுதந்திரத்தை இதுபோன்ற மொக்கை நிகழ்வுகளுக்கு வீணாக்கக்கூடாது என்று நினைத்தால் விதி விடுவதாக இல்லை. சென்ற நிகழ்வில் இரண்டு வேளை உணவு, இரண்டு வேளை ஸ்நாக்ஸ் என்று தடபுடலான விருந்து கொடுத்தது எனது மனதை சலனப்படுத்தியது. ஆனால் இம்முறையோ மிகச்சிறிய அரங்கு. ஐம்பது பேர் தாராளமாக உட்காரக்கூடிய அந்த அரங்கில் நூற்றியைம்பது பேர் சேர்ந்துவிட்டார்கள். அதே அரங்கிலேயே ஹை-டீ. அசைவம் கிடையாது. வெஜிடபிள் சான்ட்விச், கொஞ்சம் வெங்காயப் பகோடா, சில பட்டர் பிஸ்கட்டுகள். அவ்வளவுதான். இடைவேளை முடிந்ததும் நைஸாக அரங்கிலிருந்து வெளியேறினோம்.

சென்னையில் இதுவரை வாசகசாலை நிகழ்வுகள் ஐம்பதுக்கும் மேலே நடந்திருக்கின்றன. திடலில் திராவிடம் 2.0 சில கூட்டங்கள் நடந்துவிட்டன. அவற்றில் எல்லாம் கலந்துகொள்ள முயலாமல் இதுபோன்ற மொக்கை நிகழ்வுக்கு சென்று வெங்காய பகோடாவை சாப்பிட்டுவிட்டு வருவது கொஞ்சம் குற்ற உணர்ச்சியாகத்தான் இருக்கிறது.

என்றும் அன்புடன்,
N.R.PRABHAKARAN

Post Comment