ரொம்ப நல்லவங்க...!

16 January 2017

பிரபா ஒயின்ஷாப் – 16012017

அன்புள்ள வலைப்பூவிற்கு,

கிட்டத்தட்ட மூன்று வருடங்களுக்குப் பிறகு ஒயின்ஷாப் திறக்கப்படுகிறது. நேரமில்லை என்பதுதான் சாக்கு / காரணம். மீண்டும் எழுதத் துவங்கியதற்கும் அதேதான் காரணம். எழுதுவதற்கு சில தடைகள் ஏற்படும்போது அவற்றிலிருந்து மீண்டு வந்து எழுதத் தோன்றுகிறது, ஸ்டைலா, கெத்தா !

ராஸ லீலா படித்துக்கொண்டிருக்கிறேன். முன்பெல்லாம் நாளொன்றிற்கு சாதாரணமாக ஐம்பது பக்கங்கள் வரை படித்துவிடுவேன். கதை நாவல்களாக இருந்தால் சில சமயம் ஆர்வம் தாங்காமல் ஒரே சிட்டிங்கில் கூட படித்துவிடுவேன். இப்போது அது முடிவதில்லை. காரணம், பீக் ஹவர்ஸில் பயணிப்பதால் பேருந்துகளில் உட்கார இடம் கிடைப்பதில்லை. என்னை விட்டால் கூட்ட நெரிசலில் நின்றுக்கொண்டே கூட படித்துவிடுவேன். என்ன ஒன்று சகபயணிகள் ஒருமாதிரி பார்ப்பார்கள். ராஸ லீலாவில் சாருவும் இதே பிரச்னையை சந்திக்கிறார் – இன் திஸ் சேப்டர். ‘இப்படி விழுந்து விழுந்து படிக்கிறீர்களே, ஏதாவது பரீட்சையா ?’. பரீட்சை எதுவுமில்லாமல் என்ன படிப்பு ? சிலர் புத்தகத்தை வாங்கிப் பார்த்துவிட்டு ஒன்றும் புரியாமல் திருதிருவென விழித்துவிட்டு திருப்பிக் கொடுத்துவிடுவார்கள். 

இருக்கை கிடைக்காமல் நின்றுக்கொண்டே போவதால் சக மனிதர்களையும் அவர்களின் நடவடிக்கைகளையும் கவனித்துக்கொண்டு செல்வது வாடிக்கையாகிவிட்டது. முக்கால்வாசி பேருந்து பிரயாணிகள் (சில சமயங்களில் என்னையும் சேர்த்து) எதிர்மறை எண்ணங்களோடு தான் பயணம் செய்கிறார்கள். அல்லது பேருந்தில் பயணம் செய்து, செய்து இப்படி ஆகிவிட்டார்களா என்று தெரியவில்லை. முகத்தை எப்போதும் கடுகடுவென வைத்திருக்கிறார்கள். எப்போது யார் மீது எரிந்து விழலாம் என்று காத்திருக்கிறார்கள். நெரிசலில் காலை லேசாக மிதித்துவிட்டால் உயிரே போய்விட்டது போல கத்தி வசைபாட துவங்கிவிடுகின்றனர். அதிலே பாருங்கோ, இரண்டு பார்ட்டிகளும் எவ்வளவுதான் மாறி மாறி திட்டிக்கொண்டே வந்தாலும் யாரும் சண்டையின் அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர்வதாக மட்டும் தெரிவதே இல்லை. வெறும் பேச்சு மட்டும்தான். 

ஒருநாள் ஒரு இளைஞரை நெரிசலான பேருந்தில் வைத்து பெண்களிடம் ஏராளமாக திட்டு வாங்கிக்கொண்டிருந்தார். நான் கவனித்த வரையில் அந்த இளைஞர் மீது தவறில்லை. ஆனால் எதுவும் பேசாமல் பொறுத்துக்கொண்டு வந்தார். ஒரு கட்டத்தில் பொறுக்க முடியாமல், த்தா இந்த பஸ்ல போய் ஏறினேன் பாரு என்று சன்னமாக முனங்கினார். அவ்வளவுதான். இதுகாறும் யாரிடமாவது சண்டை போட வேண்டுமென காத்துக்கொண்டிருந்த ஒரு ஆசாமி எழுந்து, ‘ண்ணோவ்... தேவையில்லாம வார்த்தைய விடாத’ என்று ஆரம்பித்து ‘நீ சொன்ன வார்த்தைய இப்ப நான் சொல்லிக் காட்னா அசிங்கமாயிடும்’ என்று திரும்பத் திரும்ப சொல்லிக்கொண்டிருந்தார். எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. ‘த்தா’ என்பது அவ்வளவு பெரிய கெட்டவார்த்தையா ? தமிழ் மக்களை, குறிப்பாக சென்னை மக்களைப் பொறுத்தவரையில் 'ஓத்தா' என்பது அடிக்கடி பயன்படுத்தக்கூடிய சாதாரண ஒன்று. பெரும்பாலும் வாக்கியத்தின் துவக்கத்தில் உதவும். இதற்கா இவ்வளவு கூச்சலிடுகிறார். அன்னார் கெளதம் மேனன் படங்கள் / டிரைலர் எல்லாம் பார்ப்பதில்லை போலிருக்கு. இத்தனைக்கும் ஆசாமி எண்ணூர். த்தா உனக்கெல்லாம் சென்னையில் வாழத் தகுதியே இல்லடா என்று மனதிற்குள் நினைத்துக் கொண்டேன்.

புத்தாண்டில் பார்த்த முதல் சினிமா – இருவர். தமிழக அரசியலை இந்த அளவிற்கு உண்மைக்கு மிக நெருக்கமாக யாரும் சினிமாவில் காட்டியதில்லை என்று நினைக்கிறேன். சொல்ல முடியாத சில விஷயங்களைக் கூட சில காட்சிகளில் / வசனங்களில் பூடகமாக சொல்லியிருக்கிறார். மல்டிப்பிள் ஆர்கஸம் என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். இருவர் பார்க்கும்போது தான் அனுபவித்தேன். படத்தின் நிறைய தருணங்களில் ரோமங்கள் சிலிர்த்தெழுந்து கொண்டன. கதையில் ஒருவர் தன்னுடைய மொழி வளத்தையும், பேச்சாற்றலையும் கொண்டு மக்களை தன்பால் ஈர்த்து வைத்திருக்கிறார். இன்னொருவர் ஸ்க்ரீன் ப்ரசன்ஸ் என்னும் வசீகரத்தால் மக்களின் அன்பை சம்பாதிக்கிறார். 

அதே போன்ற இன்னொரு இருவர் கூட்டணி. ஒருவர் தன்னுடைய சாமர்த்தியமான திரைக்கதையால் பார்வையாளர்களை சிலிர்ப்படையச் செய்கிறார். இன்னொருவர் தன்னுடைய இசைக்கருவிகளுடன் உதவியுடன் நமக்கு எழுச்சியூட்டுகிறார். ஒருவேளை மணிரத்னமும், ரஹ்மானும் இல்லாமல் போயிருந்தால் இந்த சமூகம் என்னவாகியிருக்கும் என்று தீவிரமாக யோசித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.

நந்தினி ஸ்ரீகரை பார்த்தால் அவர் இந்தப்பாடலை பாடியிருக்கவே மாட்டார் என்று சொல்லத் தோன்றுகிறது. பார்ப்பதற்கு பக்கா வெஸ்டர்ன் பாடகி போல இருக்கிறார். ஆனால் பாடியிருப்பது தமிழ் கிளாஸிக் ! சும்மா கின்னென்று இருக்கிறது இவருடைய குரல். ஆளவந்தானில் ஆஃப்ரிக்கா காட்டுப்புலி பாடியதும் இதே நந்தினி தானாம் ! பாடலில் வரும் சீஜா சினேகாவின் முக வசீகரத்தையும் ஜோதிகாவின் பாவனைத் திறன்களையும் ஒருங்கே பெற்றிருக்கிறார். ரேர் பீஸ் ! ஏன்ப்பா டைரக்டர்ஸ் நோட் பண்ணுங்கப்பா ! என்ன ஒன்று இப்பொழுதெல்லாம் இந்த பாடலைக் கேட்டாலே ஸ்மைல் சேட்டை ஞாபகம் தான் வருகிறது.

என்றும் அன்புடன்,
N.R.PRABHAKARAN

Post Comment

30 December 2016

கொல்லிமலை – பயணக்குறிப்புகள்

அன்புள்ள வலைப்பூவிற்கு,


கொல்லிமலை ஒரு பேச்சுலர்’ஸ் பேரடைஸ் என்றுதான் சொல்லவேண்டும். கொல்லியில் நீங்கள் கோவில்களைத் தவிர மற்ற போக்கிடங்களுக்கு சென்றால் அங்கே குழுவாக மது அருந்திக்கொண்டிருக்கும் ஆடவர்களை சாதாரணமாக பார்க்கலாம். மேலும் ஆங்காங்கே காலி மது புட்டிகள் வீசப்பட்டிருக்கும். இதனாலும் வேறு சில காரணங்களாலும் இங்கே குடும்பமாக அதிகம் பேர் செல்வதில்லை. செல்லக்கூடாது என்றில்லை. சில கொடுமைகளையெல்லாம் சகித்துக்கொள்பவர்கள் செல்லலாம்.

எப்படி செல்வது...?
சென்னையிலிருந்து சுமார் 400 கி.மீ. பெங்களூரிலிருந்து சுமார் 300 கி.மீ. சொந்த வாகனத்தில் சென்றால் எட்டிலிருந்து ஒன்பது மணிநேரத்திற்குள் சென்றுவிடலாம். சென்னையிலிருந்து செல்பவர்கள் செங்கல்பட்டு, திண்டிவனம், விழுப்புரம், கள்ளக்குறிச்சி, சேலம், ராசிபுரம் வழியாக செல்லலாம். ஒரு ஐம்பது கி.மீ கூடுதலாக சுற்ற தயாராக உள்ளவர்கள் வேலூர், ஆம்பூர், கிருஷ்ணகிரி, தருமபுரி வழியாக வரலாம். இந்த வழியில் சிறப்பம்சம் ரோடு அட்டகாசமாக இருக்கிறது. 

பேருந்தில் அல்லது ரயிலில் செல்பவர்கள் நாமக்கல் சென்று அங்கிருந்து செம்மேடு அல்லது நேரடியாக அறப்பளீஸ்வரர் கோவில் செல்லும் பேருந்தை பிடிக்கலாம். ஆனால், மலை மீது உள்ள இடங்களை சுற்றிப்பார்க்க தனி வாகனம் இருந்தால் தான் சரியாக இருக்கும். எனவே நாமக்கல்லிருந்து தனியார் வாகனத்தை வாடகைக்கு பிடித்துக்கொள்ளலாம்.

எங்கே தங்குவது...?
பெரும்பாலான தங்கும் விடுதிகள் செம்மேட்டையும் அதனை ஒட்டியும் அமைந்திருக்கின்றன. முன்பே ஒருமுறை சொன்னது போல கொல்லியில் ரிஸார்ட் என்கிற வார்த்தையே ஒரு மாயை. குடும்பத்துடன் செல்பவர்கள் கொஞ்சம் பாங்கான விடுதியில் தங்க விரும்பினால் P.A.Holiday Innல் தேர்ந்தெடுக்கலாம். ஓரளவிற்கு கெளரவமான இடத்தில் தங்க விரும்பும் நல்ல தம்பிகள் நல்லதம்பியில் தங்கலாம். தண்ணிவண்டி தம்பிகளுக்கு ஏரோ மேன்ஷன், SKGV லாட்ஜ். இவற்றில் SKGV லாட்ஜ் மட்டும் செம்மேட்டில் இல்லாமல் கொஞ்சம் தள்ளி இருக்கிறது. இதில் சாதக, பாதகங்கள் உண்டு. ஒரு அவசரத்திற்கு பிளாஸ்டிக் கிளாஸ் வாங்கக்கூட கடை இருக்காது. ஆனால் மனித நடமாட்டம் குறைவான பகுதியில் தனிமையாக பொழுதைக் களிக்கலாம். 

எத்தனை நாட்கள்...?
மூன்று நாட்கள். வெள்ளி காலை கிளம்பி மாலை சென்றடைந்து, சனி சுற்றிப் பார்த்து, ஓய்வெடுத்து, ஞாயிறு திரும்புவது கச்சிதமான திட்டம். நேரமில்லாதவர்கள் இரண்டு நாட்களில் பயணத்திட்டத்தை சுருக்கிக்கொள்ளலாம்.

என்ன பார்க்கலாம்...?
கொல்லியில் என்னென்ன இடங்களை பார்க்கலாம் என ஒரு பட்டியல் இருக்கிறது. கூடவே அவற்றை எந்த வரிசையில் பார்ப்பது என்றும் ஒரு முறை இருக்கிறது. நானே பிரத்யேகமாக தயாரித்த இந்த வரிசைமுறையை பின்பற்றினால் உங்கள் நேரத்தை சேமிக்கலாம். 


10. நம்ம அருவி (வரைபடத்தில் இல்லை)


முதல் நான்கு இடங்களை போகும் வழியிலேயே / தினத்திலேயே பார்த்துவிடலாம். அடுத்த எட்டு இடங்களை மறுநாள் காலை துவங்கி ஒவ்வொன்றாக பார்த்துவிட்டு இறங்கலாம். கடைசி எட்டை மூன்றாவது நாள் அல்லது திரும்பும்போதோ பார்க்கலாம்.

எப்போது செல்லலாம்...?
ஆகாயகங்கையில் வருடம் முழுக்க நீர்வரத்து இருக்கிறது. குறிப்பிட்டு சொல்வதென்றால் அக்டோபர், நவம்பர், டிசம்பர் மாதங்களில் சென்றால் தட்ப வெப்பம் செமத்தியாக இருக்கும். எல்லா அருவிகளிலும் நீர்வரத்து அதிகமாக இருக்கும். கோவில்கள் மீது விருப்பம் உள்ளவர்கள், கொங்கலாய் அம்மன் கோவில் திருவிழாவை காண விழைபவர்கள் ஏப்ரலில் செல்லலாம். வருடாவருடம் நடைபெறும் வல்வில் ஓரி திருவிழாவை பார்க்க விரும்புபவர்கள் ஆகஸ்ட் மாதம் இரண்டாவது வாரத்தில் செல்லலாம்.

எங்கே வாங்கலாம்...?
கொல்லி செல்லும்போது ஒரு முழு பகார்டி பாட்டிலை இங்கிருந்து சுமந்துச் சென்றோம். அங்கே சென்று பார்த்தால் செம்மேட்டில் அழகாக, அளவாக ஒரு டாஸ்மாக் இருக்கிறது, அங்கே பகார்டி கிடைக்கவும் செய்கிறது. பொதுவாகவே கொல்லிமலை குடிகாரர்களின் சொர்க்கம் போல தோன்றுகிறது. எந்த மூலைக்கு திரும்பினாலும் சுற்றுலாவாசிகள் மறைவாக உட்கார்ந்து குடித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். எங்கு பார்த்தாலும் காலி புட்டிகள். குடித்துவிட்டு பாட்டில்களை பாறைகளின் மீது வீசி சிதறடிப்பது இங்குள்ளவர்களின் கைப்பழக்கம் போலிருக்கிறது. 

முடிந்தவரைக்கும் சுற்றுச்சூழலை, இயற்கையை நாசம் செய்யாமல், சக சுற்றுலா பயணிகளுக்கு தொந்தரவு கொடுக்காமல் கொல்லியைக் கொண்டாடுங்கள். இத்துடன் கொல்லிமலை பயணக்கட்டுரைகள் அதிகாரப்பூர்வமாக நிறைவுபெறுகிறது. 

என்றும் அன்புடன்,
N.R.PRABHAKARAN

Post Comment