19 February 2018

பிரபா ஒயின்ஷாப் – 19022018

அன்புள்ள வலைப்பூவிற்கு,

கிண்டிலில் முதல் புத்தகமாக ம்ரின்சோ நிர்மலின் ஸ்மார்ட் உலகத்து கதைகள் வாசித்தேன். நிர்மல் அதனை முதல் ஒரு வாரத்திற்கு இலவசமாக கொடுத்தபோது வாங்கியது. பன்னிரண்டு குட்டிக் குட்டி கதைகள் அல்லது ஒரே கதையின் பன்னிரண்டு சிறிய பகுதிகள். இக்கதைகளில் இரண்டு விஷயங்கள் மையமாக இருக்கின்றன. ஒன்று, எதிர்கால தொழில்நுட்பங்கள் எப்படியெல்லாம் இருக்கக்கூடும் என்பது பற்றிய அனுமானங்கள். இரண்டாவது, ஃபேஸ்புக் பயனாளர்களைப் பற்றிய பகடிகள். இரண்டாவது விஷயத்தை மிகவும் ரசித்தேன். 

தினசரி காலையில் குட் மார்னிங் போஸ்ட் போடுவது, ஃபேக் ஐடி கலாசாரம், லைக்குக்கு லைக் மொய் வைப்பது, அன்ஃப்ரென்ட் / ப்ளாக் சில்லறைத்தனங்கள், ஹாஷ்டாக் போராட்டங்கள் என்று எல்லாவற்றையும் போகிறபோக்கில் ஜாலியாக கலாய்த்து வைத்திருக்கிறார். துவக்கத்தில் கிண்டிலில் எல்லாம் சரியாக இருக்கிறதா என்று பார்த்துவிட்டு வாசிப்புக்கு தயாராக வைக்கலாம் என்றுதான் கையில் எடுத்தேன். ஆனால் அடுத்த அரை மணிநேரத்தில் புத்தகத்தை படித்தே முடித்துவிட்டேன். அவ்வளவு சிறிய புத்தகம். கொஞ்சம் மெனக்கெடல், மெருகூட்டல் எல்லாம் செய்திருந்தால் இன்னும் சிறப்பாக வந்திருக்க வேண்டிய புத்தகம். அவசர அவசரமாக புத்தகமாக்க அப்படி என்ன முனைப்போ தெரியவில்லை. நான் பரவாயில்லை, இலவசமாக தரவிறக்கினேன். மூன்று பேர் இப்பதிப்பினை 63ரூ கொடுத்து வாங்கியிருப்பதாக நிர்மல் சொல்கிறார். அம்மூவரை நினைத்தால் எனக்கு பரிதாபமாக இருக்கிறது.

கிண்டில் புத்தகங்களுக்கு எதை வைத்து விலை நிர்ணயிக்கிறார்கள் என்பதே மர்மமாக இருக்கிறது. உதாரணத்திற்கு, சுமார் 350 பக்கங்கள் தரமான தாளில் அச்சிடப்பட்ட ஒரு புத்தகத்தின் விலை 400 ரூபாய் என்று வைத்துக்கொள்ளுங்கள். கிண்டிலில் இதன் விலை 300 என்கிறார்கள். பொன்னியின் செல்வன் ஐந்து பாகங்களும் சேர்த்து விலை வெறும் 9ரூ தான். சில பதிப்பகங்களில் ஒப்பீட்டளவில் குறைந்த விலை வைத்து விற்பனை செய்கிறார்கள். என்னைப் பொறுத்தவரையில் அச்சுப்பிரதியில் இருந்து கிண்டில் பிரதியின் விலை குறைந்தது ஐம்பது சதவிகிதம் குறைவாக இருக்க வேண்டும். அப்படி இல்லையென்றால் அதனை வாங்குவதற்கு பதிலாக அச்சுப்பிரதியையே வாங்கிவிடலாம் என்பேன். 

**********

சென்றவாரம் சவரக்கத்தியைப் பற்றி எழுதியதில் ஒரு முக்கியமான விஷயம் விடுபட்டுப் போயிற்று. படம் நிறைவடைந்த பிறகு வரும் டைட்டில் கிரெடிட்ஸில் ஒவ்வொரு துணை நடிகர்களின் பெயரும் அவர் எந்த கதாபாத்திரத்தில் நடித்தார் என்கிற விவரத்தோடு வருகிறது. கரும்புச்சாறு கடை வைத்திருப்பவர், வழி சொல்பவர் என்று சின்னச் சின்ன வேடங்களைக் கூட தவறவிடாமல் பதிவு செய்திருக்கிறார்கள். என்னைப் பொறுத்தவரையில் இதை மிகப்பெரிய விஷயமாகவும், நடிகர்களுக்கு நல்ல அங்கீகாரமாகவும் கருதுகிறேன். ஸ்க்ரோலின் வேகத்தை கொஞ்சம் குறைத்திருக்கலாம். போலவே, பின்னணி பணியாற்றியவர்களைப் பற்றி குறிப்பிடும்போதும் ஓரளவிற்கு விவரம் தரலாம். பெரும்பாலான படங்களில் டப்பிங் கலைஞர்களின் பெயரையே போடுவதில்லை. அப்படியே போட்டாலும் எந்தெந்த நடிகருக்கு யார் குரல் கொடுத்தார்கள் என்று விளக்கமாக போடுவதில்லை. 

**********

ரேண்டம் ப்ளேலிஸ்ட் தயார் செய்வது பற்றி ஃபேஸ்புக்கில் ஒரு குறிப்பு எழுதியிருந்தேன். அதனை செயல்படுத்தியதில் எனது கலெக்ஷனில் ஒளிந்திருந்த சில அரிய பாடல்கள் வெளியே வந்தன. அதுவும் முதல் பாடலே ஒரு ஹிட்டன் ஜெம். ஆடிப்பட்டம் தேடிச் செந்நெல் வெத போட்டு... என்று மனோ, சித்தாரா குரலில் பாடல் ஒலிக்க, ஆல்பம் ஆர்ட் பார்த்தால் மைக்கேல் மதன காம ராஜன் என்றிருந்தது. என்ன அந்த படத்தை குறைந்தது ஒரு நூறு முறையாவது பார்த்திருப்பேன். அப்படி ஒரு பாடல் உறுதியாகக் கிடையாதே. ஒருவேளை ஆல்பம் ஆர்ட் போட்டோ எதுவும் கொலாப்ஸ் ஆகிவிட்டதா என்று கூகுள் செய்தால் அது படத்தில் இடம்பெறாத பாடல் போலிருக்கிறது. ஆனால் மைக்கேல் மதன காம ராஜன் படத்தில் எப்படிப் பொருத்தினாலும் பொருந்தாத பாடல் இது. 

மேலும் கூகுள் செய்ததில் கிடைத்த தகவல் – அபூர்வ சகோதரர்களுக்குப் பிறகு கமல் – கெளதமி நடிப்பில் தென்மதுரை வைகைநதி என்கிற கிராமத்துக் கதையை பஞ்சு அருணாச்சலம் தயாரிக்கலானார். அப்படத்திற்காக இசையமைக்கப்பட்ட பாடல் இது. ஆனால் ஏனோ சில காரணங்களுக்காக அப்படம் டிராப் ஆகிவிட்டது. அதனால் அதற்குப் பின் எடுக்கப்பட்ட மை.ம.கா.ரா.வில் ஆடிப்பட்டம் பாடல் சேர்ந்துகொண்டது. 

அதே போல ராஜா ராணி படத்தில் இடம்பெறாத அஞ்ஞாடே பாடலை கேட்க நேர்ந்தது. சக்திஸ்ரீ டார்லிங்கின் குரல். ஏன் இத்தனை அருமையான பாடலை படத்தில் வைக்கவில்லை என்பது ஒருபுறம் இருந்தாலும் எப்படி இப்பாடலை இத்தனை நாட்கள் தவறவிட்டேன் என்றே யோசித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.

**********

இந்தாய் ஹஸா என்கிற பாடகியைப் பற்றி கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்களா ? சக்கரகட்டி படத்தில் வரும் மிஸ் யூ மிஸ் யூடா பாடலில் பாடகியின் குரல் விஸ்கி மாதிரி இருந்ததால் யாரென்று தேடியதில் சின்மயி மற்றும் இந்தாய் ஹஸா என்றிருந்தது. இதுகுறித்து சின்மயி அவரது வலைதளத்தில் எழுதியிருக்கும் சிறுகுறிப்பு படிக்கக் கிட்டியது. இந்தாய் ஹஸா என்று ஒரு ஆள் இல்லவே இல்லையாம். அது சின்மயியின் ஆல்டர் ஈகோவாம். மிஸ் யூ பாடலின் இடையே வரும் ஈமினீ ஈமினீ பிட்டுக்கு ரஹ்மான் கொடுத்த புனைப்பெயர் தான் இந்தாய் ஹஸா என்கிறார் சின்மயி. ஆனால் அப்பெயருக்கு என்ன அர்த்தம் என்று சின்மயிக்கு தெரியவில்லை. சின்மயிக்கே தெரியவில்லை.

இதுபோல எனக்குத் தெரிந்து இன்னொரு பிரபல ஆல்டர் ஈகோ பாடகி இருக்கிறார். துரதிர்ஷ்டவசமாக அவருக்கு பெயர் கிடையாது. அப்பாடகியின் இயற்பெயர் அனுராதா ஸ்ரீராம் ! 

ஒரு உதாரணம் சொல்கிறேன் – வாலி படத்திலிருந்து வானில் காயுதே வெண்ணிலா, நிலவைக் கொண்டுவா இரண்டு பாடல்களையும் அடுத்தடுத்து கேட்டுப் பாருங்கள். இரண்டையும் பாடியது அனுராதா ஸ்ரீராம் தான். ஆனால் இரண்டாவது பாடலில் கொஞ்சம் வெஸ்டர்ன் த்வனி மற்றும் முதலிரவு எக்ஸைட்மென்ட் கலந்த அதிரடிக்குரலில் பாடியிருப்பார். இது மட்டுமல்ல, ஒரே பாடலில் முதல் வரியை ஒரு குரலிலும் சட்டென அடுத்த வரியில் யூ-டர்ன் போட்டு, டேபிளை உடைத்து வேறொரு குரலில் பாடும் வித்தை அனுராதாவிடம் உண்டு. எஸ்.பி.பி. தன்னுடைய பாடல்களில் எல்லாம் இடையில் ஒருமுறை சிரிப்பது போல நிறைய அனுராதா பாடல்களில் இந்த டிரான்ஸ்ஃபார்மேஷனை கவனிக்கலாம்.

என்றும் அன்புடன்,
N.R.PRABHAKARAN

Post Comment

15 February 2018

கோவா – ரயில் பயணம்

அன்புள்ள வலைப்பூவிற்கு, 

முந்தைய பகுதி: கோவா - தொடக்கம்

கோவா ரயில் பயணத்தின் பிரதான அம்சம் – துத்சாகர் அருவி !

கோவாவிற்கு சென்னையிலிருந்து ஒரேயொரு ரயில் மட்டும்தான் செல்கிறது. அதுவும் வாரத்திற்கு ஒருமுறை (வெள்ளிக்கிழமை மட்டும்). ரயிலின் பெயர் வாஸ்கோ ட காமா எக்ஸ்பிரஸ். வெள்ளிக்கிழமை பிற்பகல் 3 மணிக்கு செண்டிரலில் இருந்து கிளம்பி மறுநாள் மதியம் 1 மணிக்கு கோவாவின் வாஸ்கோ நிலையத்தை அடைகிறது. ரயிலில் போக வேண்டும் என்பதற்காகவே எங்கள் திட்டத்தை வெள்ளியன்று துவங்குமாறு வகுத்துக்கொண்டோம். ரயிலில் டிக்கட் விலை ரூ.480 (ஸ்லீப்பர்). 

கோவாவிற்கு ரயில் டிக்கட் எடுக்கும்போது கவனிக்க வேண்டிய முக்கியமான விஷயம் இறங்க வேண்டிய ரயில் நிலையம். மர்கோவா, வாஸ்கோ என இரண்டு ரயில் நிலையங்கள் உள்ளன. ரயில் சனிக்கிழமை மதியம் 12 மணிக்கு மர்கோவா சென்றுவிடும். 1 மணிக்கு வாஸ்கோ. இரண்டுக்கும் இடையே சுமார் முப்பது கி.மீ. தூரம். பெரும்பாலான சுற்றுலா பயணிகள் மர்கோவாவில் இறங்கிவிடுகிறார்கள். எனது கணிப்பின் படி இது தவறு. நீங்கள் மீண்டும் ரயிலிலேயே திரும்பப் போகிறீர்கள், தெற்கு கோவாவை மட்டும்தான் சுற்றிப் பார்க்கப் போகிறீர்கள் என்றாலொழிய மர்கோவாவில் இறங்குவது தவறான முடிவு.  

ஏன் ? கோவாவை பெரும்பாலான சுற்றுலா பயணிகள் வாடகை டூ-வீலரில் தான் சுற்றிப்பார்ப்பார்கள். வாடகை டூ-வீலர்களை நீங்கள் எங்கிருந்து பெறுகிறீர்களோ மீண்டும் அதே இடத்தில் கடைசி நாள் விட வேண்டும். மர்கோவாவில் எடுத்தால் மர்கோவாவில். வாஸ்கோவில் எடுத்தால் வாஸ்கோவில். சில விதிவிலக்குகள் இருக்கலாம். ஒருவேளை நீங்கள் மர்கோவாவில் டூ-வீலர் வாடகைக்கு எடுத்தால் அதனை திரும்பவிடும் சமயத்தில் உங்களுக்கு இரண்டு பிரச்சனைகள் தோன்றும். ஒன்று, நீங்கள் டூ-வீலரை திரும்ப விடுவதற்காக மர்கோவா வரை வந்துவிட்டு, பின்னர் வாஸ்கோ செல்ல வேண்டும். (விமான நிலையம் அமைந்திருப்பது வாஸ்கோவில் !). நேர விரயம் மற்றும் டென்ஷன். இரண்டாவது, மர்கோவாவிலிருந்து வாஸ்கோ செல்ல டாக்ஸி செலவு தோராயமாக ஆயிரம் ரூ. ஆகும் (கோவாவில் ஓலா / ஊபர் கிடையாது). எனவே ரயிலில் வாஸ்கோ வரை சென்றுவிட்டு அங்கிருந்து டூ-வீலர் வாடகைக்கு எடுப்பதே சரியான முடிவாக இருக்கும். வாஸ்கோ ரயில் நிலையத்திலிருந்து விமான நிலையம் சுமார் நான்கரை கி.மீ. தூரம். ஆட்டோ பிடித்தால் நூறு ரூபாய். 

படம்: ட்ரிப் அட்வைசர்
நாங்கள் கோவா சென்றபோது எங்கள் எதிர் சீட்டில் கோவாவில் உள்ள தனது மகள் வீட்டிற்கு செல்வதற்காக ஒரு பெரியவர் வந்திருந்தார். அவர் ஏற்கனவே சிலமுறை கோவா சென்றிருப்பதால் அவரிடம் சில தகவல்களை கேட்டுத் தெரிந்துகொண்டோம். வெள்ளிக்கிழமை பிற்பகல் மூன்று மணிக்கும் கிளம்பும் ரயில் இரவு ஒன்பதரை மணிக்கு பெங்களூரு (எஸ்வந்த்பூர்) சென்றடைகிறது. பெங்களூரில் நல்ல உணவு கிடைக்கும் என்று காத்திருந்து, காத்திருந்து கடைசியில் கறித்துண்டு ஒன்று புதைக்கப்பட்ட புளி சோறு கிடைத்தது. ஒழிக பெங்களூரு ! 

கேஸில் ராக் (படம்: மை கோலா)
பெங்களூரில் இருந்து கிளம்பும் ரயில் அடுத்த பன்னிரண்டு மணிநேரங்களுக்கு கர்நாடகாவின் பல பகுதிகளை சுற்றிவந்து சனிக்கிழமை காலை சுமார் ஒன்பதரை மணிக்கு கர்நாடகாவில் கேஸில் ராக் (Castle Rock) என்கிற நிலையத்தை சென்றடைகிறது. இங்கிருந்துதான் உங்கள் கோவா பயணம் அதிகாரப்பூர்வமாக துவங்குகிறது. கேஸில் ராக் நிலையத்தில் ரயில் சுமார் பதினைந்திலிருந்து முப்பது நிமிடங்கள் வரை நிற்கும். காரணம், மலையேற்றத்திற்கு உகந்த வகையில் ரயில் பெட்டியில் கூடுதல் என்ஜின் இணைக்கப்படும். DSLRகாரர்கள் எல்லாம் ஜெர்கின் – கேமரா சகிதம் இறங்கிவிடுகிறார்கள். 

கேஸில் ராக் - குலெம் ரயில் பாதை
இப்போது நாம் கோவாவை பெனிட்ரேட் செய்யப் போகிறோம். கேஸில் ராக்கில் இருந்து அடுத்த ரயில் நிலையம் குலெம் (கோவா). இரண்டிற்கும் இடையே சுமார் இருபத்தியாறு கி.மீ. தூரம். இந்தியாவில் உள்ள ரசனைமிகுந்த ரயில் பாதைகளில் ஒன்று இந்த இருபத்தியாறு கி.மீ. பாதை. காரணம், துத்சாகர் அருவி ! (துத்சாகர் என்றால் பாற்கடல்). ஏற்கனவே மலைப்பாதையில் ரயில் போகிறது. அதற்கிடையே அருவியின் அழகு வேறு. 

குகைப்பாதை (படம்: அட்வென்ச்சர் 365)
கேஸில் ராக் ரயில் நிலையத்திலிருந்து புறப்பட்டதும் நிறைய பயணிகள் வந்து படிக்கட்டுகளை ஆக்கிரமித்துக்கொள்கிறார்கள். மெல்ல மலை மீது ஏறும் ரயில் அடுத்த நிலையத்தை அடையும்வரை பதினெட்டு குகைப்பாதைகளை கடக்கிறது. ஒவ்வொரு முறை குகைப்பாதையை கடக்கும்போதும் மொத்த ரயிலும் கூச்சலிட்டு ஆரவாரம் செய்கிறது. நிறைய பேர் படிக்கட்டுகளில் தொங்கியபடி வீடியோ எடுத்துக்கொண்டு வருகிறார்கள். அந்த ஒரு தருணத்தில் மதம், இனம், சாதி, மொழி எல்லாம் மறந்து எல்லோரும் கோவா போகிற கேங் என்கிற ஓரணியில் இணைகிறார்கள் ! 

துத்சாகர் அருவி ! (படம்: த்ரில்லோஃபிலியா)
துத்சாகர் அருவியை சில நொடிகள் மட்டும்தான் பார்க்க முடியும் என்பதால் கவனமாக இருக்க வேண்டும். கேஸில் ராக் – குலெம் பாதையில் பதினோரு குகைப்பாதைகளை கடந்தபிறகு காட்சியளிக்கிறது துத்சாகர் அருவி ! மலையின் மீதிருந்து ஊர்ந்துவரும் வெண்ணிற சர்ப்பம் போல ! பின்னர் சில நிமிடங்களில் ரயில் மலைப்பாதையை சுற்றி வரும்போது வேறொரு கோணத்தில் மீண்டும் துத்சாகர் அருவி தெரிகிறது. 

சுமார் பதினொரு மணிக்கு ரயில் குலெம் ரயில் நிலையத்தை சென்றடைகிறது. மலையேற்றத்திற்காக இணைக்கப்பட்ட என்ஜின் விடுவிக்கப்படுவதால் இங்கேயும் கூடுதலாக சில நிமிடங்கள் நிற்கிறது. பின்னர் பன்னிரண்டு மணிக்கு மர்கோவா ரயில் நிலையத்தை அடையும்போது அநேகமாக மொத்த ரயிலும் காலியாகிவிடுகிறது. அடுத்த ஒரு மணிநேரத்திற்கு ரயில் பேட்டியின் மீது நீங்கள் முழு உரிமை எடுத்துக்கொள்ளலாம். 

ஹோலண்ட் கடற்கரை (படம்: கோவா வில்லா)
மர்கோவா – வாஸ்கோ ரயில் பயணம் கட்டிடக்கலை மீது ஈடுபாடு கொண்டோருக்கு ஒரு வரப்பிரசாதம். இப்பாதையில் நீங்கள் போர்த்துகேய காலகட்டத்தில் கட்டப்பட்ட கட்டிடங்களையும், வீடுகளையும் பார்க்கலாம். ஆரவாரங்களில்லாத கோவாவை பார்க்கலாம். அமைதியான கேரள கிராமங்களை நினைவூட்டும் இந்த ரயில் பாதையில் பயணிக்கும்போது இதுதான் கோவாவா என்று நீங்கள் சோர்வடைகிறபோது, பருவப்பெண் தனது புடவையை சரி செய்துகொள்ளும்போது மின்னலென தோன்றி மறையும் இடையழகைப் போல சிலீரென ஹோலண்ட் கடற்கரை தனது எழில்தோற்றத்தை காட்டிவிட்டு மறைகிறது. தொடர்ந்து கோவா விமான நிலையத்தை கடந்து செல்லும் ரயில் அடுத்த சில நிமிடங்களில் வாஸ்கோ ரயில் நிலையத்தை சென்றடைகிறது ! 

அதிகாரப்பூர்வமாக கோவா மண்ணில் காலடி எடுத்து வைக்கிறீர்கள் ! அடுத்த கட்டுரையில் கோவாவின் மிக முக்கியமான அங்கமாக நான் கருதும் கர்லீஸ் பற்றி பார்க்கலாம். 

அடுத்து வருவது: கோவா – கர்லீஸ் 

என்றும் அன்புடன்,
N.R.PRABHAKARAN

Post Comment

12 February 2018

பிரபா ஒயின்ஷாப் – 12022018

அன்புள்ள வலைப்பூவிற்கு,

சவரக்கத்தி பார்த்தேன். மிஷ்கின் – ராம் என்பது டெட்லி காம்போ, லிட்ரல்லி. ஆனால் இயக்குநர் இருவருமில்லை. இரண்டு நிமிடங்கள் படத்தைப் பார்த்தாலோ அல்லது டிரைலரைப் பார்த்தாலோ கூட இயக்குநர் மிஷ்கினின் உதவியாளர் என்று யோசிக்காமல் சொல்லிவிடலாம். உண்மைத்தகவல் அதைவிட சற்று கூடுதல் சிறப்பு – இயக்குநர் G R ஆதித்யா மிஷ்கினின் சகோதரராம்.

மங்கா (மிஷ்கின்) முரடன். இரக்கமில்லாதவன். பரோலில் வெளிவந்திருக்கிறான், அவனது பரோல் காலம் அன்றைய தினம் மாலை ஆறு மணியுடன் நிறைவடைகிறது. பிச்சை (ராம்) சவரத்தொழிலாளி. வாய்ச்சவடால் அதிகம். வாய் மட்டும் இல்லையென்றால் நாய் தூக்கிக்கொண்டு போய்விடும் என்பது மாதிரியான ஆள். மங்காவுக்கும், பிச்சைக்கும் ஒரு சிறியத்தகராறு ஆகிவிடுகிறது. முரட்டுக்கிறுக்கனான மங்கா அவனை கொலைவெறியுடன் துரத்துகிறான். 

படம் துவங்கி நீண்ட நேரத்திற்கு (அநேகமாக இடைவேளைக்கு பின் சிறிதுநேரம் வரை கூட) என்னங்கடா லூஸுக்கூதி மாதிரி எடுத்து வச்சிருக்கீங்க என்று தோன்றுவதை தவிர்க்க முடியவில்லை. குறிப்பாக இதில் மங்கா என்கிற கதாபாத்திரம் செய்யும் கிறுக்குத்தனங்களைப் பார்த்தால் ஒன்றிரண்டு தகாத வார்த்தைகளை சேர்த்து எழுத வேண்டுமென்று தான் தோன்றுகிறது. அதன்பிறகு படம் கொஞ்சம் அதன் போக்கிலிருந்து விலகி சில நெகிழ்வூட்டும் காட்சிகள் வருகின்றன. ஒருமாதிரியாகப் போய் இறுதியில் ஒரு சிறுகதை போல நிறைவடைகிறது படம்.

சவரக்கத்தியின் மிகப்பெரிய பலம் என்று நான் நினைப்பது ராம் கதாபாத்திரம் தரும் பாஸிடிவ் எனர்ஜிதான். வாழ்க்கை துரத்துகிறது. அத்தனை துரத்தல்களையும் சளைக்காமல் எதிர்கொள்கிறான். ஒருபோதும் துவண்டு போய் சரணடைந்துவிடாமல் சமயோசிதமாக சிக்கல்களிடமிருந்து தப்பிக்கிறான். ஒரு கட்டத்தில் வாழ்க்கையே இவனை எதுவும் செய்ய முடியாது என்று வெறுத்துபோய் விட்டுவிடுகிறது. 

மிஷ்கினின் சிடுசிடு கதாபாத்திரத்தை பார்க்கும்போது அதனை நிஜ மிஷ்கினோடு ஒப்பிடத் தோன்றுகிறது. மிஷ்கினைச் சுற்றி எப்போதும் நான்கு அடியாட்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு மிஷ்கினிடம் ஏதாவது சொல்வது என்றால் பயம், அது நல்ல விஷயமாக இருந்தால் கூட. ஏனென்றால் மிஷ்கின் ஒரு முரட்டு முட்டாள் ஆயிற்றே. சும்மா சொல்லக்கூடாது. இயக்குநர் தம்பி மிஷ்கினை செமத்தியாக பகடி செய்திருக்கிறார். அதற்காகவே அவரை பாராட்ட வேண்டும்.

பூர்ணா டார்லிங் முதல்முறையாக சொந்தக்குரலில் பேசி இருக்கிறார். எரிச்சலூட்டும் ஒரு வேடம் பூர்ணாவுக்கு. ஆனால் அது பூர்ணா என்பதால் ஏனோ எரிச்சல் ஏற்படவே இல்லை. ஷாஜி வசனம் பேசும் மாடுலேஷனுக்கு முதல்முறையாக பொருத்தமான வேடம் கிடைத்திருக்கிறது.

படத்தின் பலவீனம் என்றால் கொஞ்ச நேரத்திலேயே ராமுக்கும் பூர்ணாவுக்கும் ஒன்றும் ஆகிவிடாது என்று தெளிவாக தெரிந்துவிடுகிறது. பின்னணி இசையும் அதனை உறுதிப்படுத்தி விடுகிறது. அதனாலேயே வழக்கமாக ஏற்படவேண்டிய பதைபதைப்பு ஏற்பட மறுக்கிறது. மாறாக இதிலிருந்து இவர்கள் எப்படி தப்பிப்பார்கள் அல்லது மங்கா மனசு மாறிவிடுவானோ என்றே யோசிக்கத் தோன்றுகிறது.

மிஷ்கின் படம், குறியீடு என்றெல்லாம் பெரிதாக அலட்டிக்கொள்ளாமல் பார்த்தால் சவரக்கத்தி நல்ல பொழுதுபோக்கு திரைப்படம். சிம்பிளாக சொல்வதென்றால் டாம் & ஜெர்ரி பார்த்தது போன்ற உணர்வு. 

**********

நீண்ட நாட்களாக என் பக்கெட் லிஸ்டில் இருந்த அனிதாவின் காதல்கள் நாவலை வாசித்தேன். ஒரு பெண்ணின் மனக்குழப்பங்கள் தான் கதைக்கரு. 

கனவுகள் நிறைந்த இளம்பெண் அனிதா. திடீரென ஒருநாள் செல்வம் கொழிக்கும் ஒரு இளம் தொழிலதிபனின் காதல் பார்வை அவள் மீது விழ, அதே சமயத்தில் அவளது வீட்டில் அவளை ஒரு அமெரிக்க மாப்பிள்ளைக்கு நிச்சயம் செய்கிறார்கள். இடையில் அனிதாவை மனதிற்குள் வைத்து பூஜிக்கும் முறைப்பையன் என்று போகிறது அனிதாவின் காதல்கள். நடுத்தர வர்க்க பிராமணக் குடும்பம், அதிரடி செயல்பாடுகள் கொண்ட பணக்கார இளைஞன், வாழ்க்கையை ஈஸியாக எடுத்துக்கொள்ளும் ஒரு மாடர்ன் பெண் என்று நிறைய சுஜாதா கிளிஷேக்கள். வழக்கமாக சுஜாதாவின் நாவல்கள் படித்தால் சுரக்கக்கூடிய ஒரு ரசாயனம் ஏனோ அனிதாவின் காதல்களை படித்து முடிக்கும் வரையில் ஒருமுறை கூட சுரக்கவே இல்லை. குறிப்பாக நாவலின் முடிவு அத்தனை செயற்கைத்தனமாக இருந்தது.

அனிதாவின் காதல்கள் நாவலில் கவனிக்கத்தகுந்த ஒரு அம்சம் அது ஹர்ஷத் மேதா ஊழலை மையமாக வைத்து எழுதப்பட்டிருப்பது. முதலில் இது வழக்கம் போல சுஜாதாவின் ஈ.எஸ்.பி என்று நினைத்தேன். இல்லை. இவ்வூழல் வழக்கு பரபரப்பான காலகட்டம் 1992. அனிதாவின் காதல்கள் முதற்பதிப்பு வெளிவந்தது நவம்பர் 1993. 

ஹர்ஷத் மேதா
ஹர்ஷத் மேதா ஒரு காலத்தில் ஸ்டாக் மார்க்கெட்டில் கொடிகட்டிப் பரந்த இளம் தொழிலதிபர். பொருளாதார பத்திரிகைகள் அவரை ‘ஸ்டாக் மார்க்கெட்டின் அமிதாப் பச்சன்’ என்றும், ‘தி பிக் புல்’ (The Big Bull’) என்றும் வருணித்து எழுதின. வோர்லியில் பகட்டான வீடு, ஸ்விம்மிங் பூல், மினி கோல்ஃப் கோர்ஸ், வெளிநாட்டு கார்கள் என்று ஆடம்பர வாழ்க்கை வாழ்ந்துக் கொண்டிருந்த ஹர்ஷத் மேதாவின் வாழ்க்கை திடீரென ஒருநாள் புரட்டிப் போடப்படுகிறது. ஸ்டாக் மார்க்கெட் சட்டங்களில் உள்ள துளைகளை பயன்படுத்தி சுமார் இரண்டாயிரம் கோடி ஊழல் செய்திருக்கிறார் என்று கண்டுபிடிக்கப்படுகிறது. ஹர்ஷத் மேதா செய்தது ஒரு பொருளாதார விளையாட்டு. தனது துணை நிறுவனங்களின் மூலமாக தனது நிறுவன ஷேர்களை வாங்குவது, இதனால் ஏற்படும் டிமாண்ட் காரணமாக அவரது நிறுவன ஷேர் விலை உயர்கிறது (மூன்றே மாதங்களில் இருநூறு ரூபாயிலிருந்து ஒன்பதாயிரம் ரூபாய் வரை). தக்க சமயத்தில் ஷேர்களை பணமாக்கிக் கொள்வது. 1992ம் ஆண்டு டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியாவில் சுசித்ரா தலால் என்கிற ஊடகவியலார் ஹர்ஷத் மேதாவின் போசடி குறித்து எழுதுகிறார். தொடர்ச்சியாக ஹர்ஷத் மீது 72 வழக்குகள் பதியப்பட்டது. இம்மோசடியில் அப்போதைய அமைச்சர் ப.சிதம்பரத்துக்கும், நரசிம்ம ராவுக்கும் கூட தொடர்பு இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. 

ஏழு வருடங்களுக்குப் பிறகு ஹர்ஷத் மேதா வழக்கில் அவருக்கு ஐந்தாண்டுகள் கடுங்காவல் தண்டனை வழங்கி தீர்ப்பு வந்தது. 2001ம் ஆண்டு நெஞ்சுவலியின் காரணமாக மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்ட ஹர்ஷத் மேதா உயிரிழந்தார். 

ஹர்ஷத் மேதா மட்டுமல்ல. இந்திய பொருளாதார சந்தையில் கேதான் பரேக், சத்யம் ராமலிங்க ராஜு, ரூப் பன்சாலி, சுப்ரதா ராய், ஷாரதா ஸ்காம் என்று ஏராளமான பொருளாதார மோசடியாளர்கள் இருந்திருக்கிறார்கள். இவ்வளவு ஏன் காற்றில் கூட... சரி வேண்டாம். விடுங்கள் !

என்றும் அன்புடன்,
N.R.PRABHAKARAN

Post Comment

5 February 2018

பிரபா ஒயின்ஷாப் – 05022018

அன்புள்ள வலைப்பூவிற்கு,

புத்தாண்டில் முதன்முதலாக திரையரங்கில் பார்த்த படம் ஒரு நல்லநாள் பாத்து சொல்றேன். படம் எப்படி இருக்குமோ என்று உள்ளூர ஒரு பயம் இருந்தாலும், ஒரு மாதம் தியேட்டருக்கு போகவில்லை என்பது ஒரு மாதிரி நெருடலாக இருந்ததால் சென்றுவிட்டேன். (எஸ்கேப் தியேட்டரில் இன்னமும் தேசிய கீதம் ஒலிபரப்புகிறார்கள்). படம் துவங்கி ஐந்தே நிமிடங்களில் நமக்கு இரண்டு விஷயங்கள் தெரிய வருகிறது.

1. நாம் வித்தியாசமான ஒரு படத்தை பார்க்கப் போகிறோம்.
2. நம் பொறுமையை ரொம்ப சோதிக்கப் போகிறார்கள்.

பயங்கரமான சயின்ஸ் ஃபிக்ஷன் / ஃபேண்டஸி படம் போல பல்லண்டம், அண்டம், பால் வீதி, சூரியக் குடும்பம் என்று நீட்டி முழக்கிவிட்டு கடைசியில் ஒரு கிராமத்துல என்று சப்பையாக முடிக்கும்போதே நமக்கான ஏமாற்றம் துவங்கிவிடுகிறது. நகைச்சுவையில் இரண்டு வகைகள் இருக்கின்றன. ஒன்று, நகைச்சுவை நன்றாக இருந்து நம்மை சிரிக்க வைக்கும் ரகம். இன்னொன்று, தாத்தா என்னங்கடா பண்ணி வச்சிருக்கீங்க என்று நம்மை காண்டாக்கி சிரிக்க வைக்கும் ரகம். ஒ.ந.நா.பா.சொ. இரண்டாவது ரகம். ஆனால் நிறைய தருணங்களில் மனது விட்டு சிரித்தேன் என்பது மட்டும் உண்மை. அதே சமயம், நிறைய தருணங்களில் வெறுப்பாகவும் உணர்ந்தேன். இப்படத்தின் ஐரணி அதுதான். இவ்வளவு மனம் விட்டு சிரித்துவிட்டு இது மொக்கை என்று சொல்வதற்கு எனக்கு மனது வரவில்லை. மற்றபடி இன்னமும் பட்டக்ஸில் குத்துவதை எல்லாம் ஒரு காமெடி என்று நினைத்துக் கொண்டிருப்பவர்களை என்ன சொல்வதென்று தெரியவில்லை. குறிப்பாக இரண்டாம் பாதி துவங்கியபிறகு மிகவும் சோதிக்கிறார்கள். நியாயமாகப் பார்த்தால் ஒரு முக்கால் மணிநேர படத்தை வெட்டி வீசியிருக்க வேண்டும். 

விஜய் சேதுபதியையும், சிவ கார்த்திகேயனும் முறையே அடுத்த அஜித் / விஜய் என்று சினிமா ரசிக வட்டாரத்தில் சிலர் பேசிக்கொள்கிறார்கள். அப்படி ஒரு எண்ணம் ஒருவேளை விஜய் சேதுபதிக்கே இருந்தால் அவர் உடனடியாக அதனை கைவிடுவது நல்லது. சும்மா ஸ்லோ மோஷனில் நடந்து வருவது, புது கெட்டப் போடுவது என்று தியேட்டரில் கிளாப்ஸ் / விசில் வரும் என்று நம்பி சில ஷாட்டுகளை வைத்து ஏமாந்திருக்கிறார்கள். சிரஞ்சீவியின் பங்காரு கோடிபெட்டா பாடலை எங்காவது சொருக வேண்டும் என்று பிரயாசப்பட்டு அதற்காக வேறு ஒரு காட்சி. யாரு ஸ்வாமி மியூஸிக் ? இவர் வேறு ஒரு பக்கம், பேரிரைச்சலைக் கொடுத்து காண்டைக் கூட்டுகிறார். கெளதம் கார்த்திக்குக்கு புத்திசாலித்தனமான, கூலான இளைஞன் வேடம். தொடர்ச்சியாக ஒரே மாதிரியான வேடங்கள் அவருக்கு கிடைக்கின்றன என்று நினைக்கிறேன். கூடுதலாக இம்முறை அவரை அப்பா வாய்ஸில் மிமிக்ரி செய்யச் சொல்லியிருக்கிறார்கள். பதற்றமடையாத, உணர்ச்சிவசப்படாத அவரது கதாபாத்திரம் தனிப்பட்ட முறையில் எனக்கு மிகவும் பிடித்துவிட்டது. 

காயத்ரியின் முகத்தை டீஸரில் எங்கேயோ பார்த்திருக்கிறேன். அதனால் ஹீரோயின் யாரென்று எதுவும் யோசிக்காமல் போய் திரையரங்கில் உட்கார்ந்தால் ஒரு ஸ்வீட் சர்ப்ரைஸ் – நிஹாரிகா. சிரஞ்சீவியின் தம்பி மகளாம். தெலுங்கு சினிமாவில் சுற்றிச் சுற்றி எல்லோரும் உறவுக்காரர்களாக இருப்பார்கள் போலிருக்கிறது. இந்த நிலையில் போனால் ஹீரோ, ஹீரோயின் புக் செய்யும் முன்பு அவர்களுக்குள் முறை வருகிறதா என்று பார்த்துதான் புக் செய்ய வேண்டும். ஏற்கனவே இப்படியிருக்க நிஹாரிகாவுக்கும், பிரபாஸுக்கும் திருமணம் நடக்கப்போகிறது என்று தெலுங்கு சினிமா தொழிற்சாலையில் ஒரு புரளி பரவிக்கொண்டிருக்கிறது. படத்தில் நிஹாரிகாவின் கதாபாத்திரப் பெயர் அபாயலட்சுமி. படம் முழுக்க சிடுசிடுவென இருக்கிறார் என்றாலும் அவரது க்யூட்டான முகபாவனைகளால் திணறடித்துவிடுகிறார்.

**********

புத்தகக் காட்சியில் கிடைத்த இரண்டு சர்ப்ரைஸ்கள். முதலாவது, பேரறிஞர் அண்ணாவின் செவ்வாழை. பூம்புகார் பதிப்பகத்தில் பார்த்ததும் பழைய நினைவுகள் வர, வாங்கிவிட்டேன். பதினோராம் வகுப்பு துணைப்பாடத்தில் வந்த சிறுகதைகளில் ஒன்று. செவ்வாழை என்கிற சிறுகதை உங்களுக்கு நினைவில் இருப்பது உங்களுக்கு வாய்த்த தமிழாசிரியரை பொறுத்தது. எனக்கு நன்றாக நினைவிருக்கிறது. இக்கதையை மிகவும் விஸ்தாரமாக, காட்சிகளை கண் முன் நிறுத்தும் வகையில் வர்ணனைகளோடு சொன்னார் எனது அப்போதைய தமிழாசிரியர் பத்மநாபன். அவரது விவரணையின் காரணமாக இப்போது செவ்வாழையை படிக்கும்போது மொத்தக் கதையும் இவ்வளவுதானா என்று தோன்றுகிறது. இப்புத்தகத்தில் இடம் பெற்றிருக்கும் இன்னொரு சிறுகதை பூபதியின் ஒருநாள் அலுவல். இவ்விரு கதைகளில் வரும் உரையாடல்களையும் அக்காலத்தில் மனப்பாடமாக வைத்திருந்தேன். (ஏதோ எனக்கென்று கொஞ்சம் சொத்து இருக்கிறது பிரதர் !)

இரண்டாவது சர்ப்ரைஸ் – கலைஞரின் ஒரே இரத்தம். ஸ்டாலின் நடித்த இரண்டு திரைப்படங்களில் ஒன்றான ஒரே ரத்தத்தைப் பற்றி கடந்த வாரம் எழுதியிருந்தேன். அதன் முகப்பு உரையில் குங்குமத்தில் தொடராக வந்த கதை என்று கலைஞர் குறிப்பிடுகிறார். எனின் அது சூரியன் பதிப்பக வெளியீடாக இருக்க வேண்டும் என்று யூகித்தேன், ஆனால் கிடையாது. அப்புறம் எதார்த்தமாக பார்த்தால் கலைஞர் கருவூலம் என்கிற ஸ்டாலை யாருக்கும் தெரியாமல் ஒரு மூலையில் வைத்திருந்தார்கள். அங்கே கிடைத்தது ஓர் இரத்தம். வெளியீடு: பாரதி பதிப்பகம். நாவல் – சினிமா இரண்டாகவும் வெளிவந்துள்ள கதைகளில் முதல்முறையாக இவ்வளவு ஒற்றுமைகளைக் காண்கிறேன். எழுத்தில் என்ன இருக்கிறதோ அது எழுபத்தைந்து சதவிகிதம் சினிமாவில் எடுக்கப்பட்டுள்ளது. முக்கியமான சில வசனங்கள் அப்படியே மாறாமல் வருகின்றன. இருப்பினும் சில மாற்றங்கள். நாவலில் பிரசார நெடி அதிகம், ஸ்டாலின் கதாபாத்திரம் சாகவில்லை, கிஷ்மு கதாபாத்திரம் ரசனையாக இல்லை, பாண்டியன் – சீதா பிட்டு கிடையாது !

என்றும் அன்புடன்,
N.R.PRABHAKARAN

Post Comment

31 January 2018

கோவா – தொடக்கம்

அன்புள்ள வலைப்பூவிற்கு,

கோவா இந்திய இளைஞர்களின் கட்டாய கனவுப் பிரதேசம். ஒருமுறையாவது கோவா போய்விட வேண்டும் என்பது இந்திய இளைஞர்கள் பலருடைய வாழ்நாள் கனவு, ஏக்கம். அநேக நண்பர் குழுக்களில் அதிகம் விவாதிக்கப்பட்ட, திட்டமிடப்பட்ட அதே சமயம் அதிகம் கைவிடப்பட்ட பயணத்திட்டம் என்றால் அது கோவாவாகத்தான் இருக்கும். கோவா செல்வதற்கு திட்டமிடுபவர்களில் வெறும் எட்டு சதவிகித மக்கள் மட்டுமே நிஜமாகவே கோவா செல்வதாக ஒரு புள்ளிவிவரம் சொல்கிறது. 

சமீபத்தில் அறிமுகமான நண்பர் ஒருவர், கோவா போகணும் தல, குறைஞ்சது முப்பது நண்பர்களையாவது சேர்த்துக்கொண்டு கோவா போகணும் என்றார். எனக்கு ரெண்டு நிமிஷம் தலையே சுத்திடுச்சு. முப்பது அல்ல, மூன்று நண்பர்களுடன் கோவா சென்றாலே அது சாதனைதான். நண்பர்கள் மத்தியில் முதலில் கோவா போகலாமா என்கிற டாபிக்கை தொடங்கினாலே பலருக்கும் குளுகுளுவென்று இருக்கும். செலவு நபர் ஒன்றுக்கு இருபத்தி ஐயாயிரம் ஆகும் என்றதும் குழுவில் பாதி பின்வாங்கும். லாங் வீக்கெண்டுடன் சேர்த்து ஒன்றிரண்டு நாட்கள் லீவு போட வேண்டியது வரும் என்றதும் இன்னும் கொஞ்சம் பின்வாங்கும். அப்புறம் தோப்பனார் அனுப்பமாட்டார் வகையறாக்கள், அன்னைக்குத்தான் முக்கியமான ஃபேமிலி ஃபங்க்ஷன் இருக்கிறது வகையறாக்கள் என்று கடைசியில் திட்டம் டிராப் ஆகும். இன்னும் சிலர் கடைசி வரை கோவா போக வேண்டும் என்பதை பேசிப் பேசியே ஆர்கஸமடைவார்கள். இப்படி எந்தவித சிக்கல்களும், உணர்ச்சிவயப்படல்களும் இல்லாமல் இயல்பான ஒரு மாலைப்பொழுதில் எங்கள் கோவா பயணம் முடிவானது. அம்முடிவை நாங்கள் கடைசிவரை கைவிடவே இல்லை என்பதுதான் அதில் சிறப்பு. அதிகமில்லை, மூன்றே பேர் ! ஒருவகையில் இவ்வளவு சிறிய குழு, அதுவும் நெருக்கமான குழு என்பதாலேயே இப்பயணம் சாத்தியமானது.

எப்போதும் போல பயணத்திற்கு திட்டமிடும் பணியை நான் விரும்பித் தேர்வு செய்துக்கொண்டேன். என்னைப் பொறுத்தவரையில் பயணம் என்பதில் பயணத்திற்கு திட்டமிடலும் சேர்த்தி. சொல்லப்போனால் பயணத்தை விட பயணத்தை திட்டமிடுவதில் தான் சுவாரஸ்யம் அதிகம், புணர்ச்சிக்கு ஃபோர்ப்ளே போல ! 

எனது திட்டமிடல் துவங்கியது. எந்த பயணத்தை எடுத்துக்கொண்டாலும் இலக்கை சென்றடையும்போது அதிக நேரம் எடுத்துக் கொள்ளலாம். ஆனால் திரும்பி வருகையில் நேரம் குறைவான வழிமுறையைத் தேர்வு செய்ய வேண்டும். அதன்படி சென்னை – கோவா ரயில் பயணம் என்றும், கோவா – சென்னை விமானப் பயணம் என்றும் முடிவு செய்தோம். முதல் வேலையாக விமான பயணச்சீட்டு முன்பதிவு முடிந்தது. ரயில் டிக்கெட்டுகள் ஒரே கோச்சில் அப்பர், மிடில், லோயர் வருமாறு கவனமாக தேர்வு செய்து எடுத்துக்கொண்டோம். 

கோவா மேப் (நட்சத்திர குறியிடப்பட்டவை பார்க்க வேண்டிய இடங்கள் / கடற்கரைகள்)
அதன்பிறகு எனது டேபிள்வொர்க் துவங்கியது. கோவாவை வரைபடத்திலேயே அப்போதுதான் நான் முதல்முறையாக பார்க்கிறேன். பார்க்க வேண்டிய இடங்களை ஒவ்வொன்றாக குறித்துக்கொண்டு வருகிறேன். அகோண்டா பீச், பலோலம் பீச், கேவ்லாஸிம் பீச்... இப்படியே பீச், பீச், பீச் என்று பட்டியல் நீள்கிறது. கிட்டத்தட்ட ஐம்பது பீச்சுகள் இருக்கும். நிச்சயமாக எல்லா கடற்கரைக்கும் செல்ல முடியாது என்பதை உணர்ந்து ஒவ்வொரு கடற்கரையின் சிறப்பம்சங்களையும் குறித்து தேட ஆரம்பித்தேன். சில கடற்கரைகள் அமைதியானவை, சில கொண்டாட்டமானவை, ஒன்றில் சூர்ய அஸ்தமனம் அழகாக இருக்கும், ஒன்றில் டால்ஃபின்கள் பார்க்கலாம், ஒன்றில் பாராசெய்லிங் செய்யலாம், ஒன்றில் ரஷ்ய தேவதைகளின் மேனியழகை ரசிக்கலாம் என்று ஒவ்வொன்றிற்கும் ஒவ்வொரு சிறப்புகள். திட்டமிடலைத் துவங்கிய சில மணிநேரங்களிலேயே ஒரு சவாலான வேலையை கையில் எடுத்திருக்கிறோம் என்பது புரிந்துவிட்டது. சுருக்கமாக சொல்கிறேன். பொதுவாக ஒரு மலைவாசஸ்தலத்தை எடுத்துக் கொண்டால் அங்கே மலையுச்சியில் துவங்கி இறங்கிக்கொண்டே வந்தால் பார்க்க வேண்டிய இடங்கள் ஒவ்வொன்றும் வரிசையாக வரும். சில தலங்களில் இரண்டு அல்லது மூன்று வழித்தடங்கள் இருக்கும். எப்படிப் பார்த்தாலும் தலத்தின் ஒட்டுமொத்த பரப்பளவை முப்பது கிலோமீட்டருக்குள் அடக்கிவிடலாம். கோவாவில் அப்படி கிடையாது. கோவாவின் வடக்கோடி கடற்கரையான க்வெரிம் பீச்சிலிருந்து தென்கோடி கடற்கரையான கல்கிபாகா பீச்சிற்கு இடையே உள்ள தூரம் ஏறத்தாழ நூற்றி ஐம்பது கிலோமீட்டர்கள். இவற்றிற்கு இடையே மத்தியில் அமைந்திருக்கிறது கோவா விமான / ரயில் நிலையங்கள். எப்படிப் பார்த்தாலும் குறுக்குவெட்டாக கோவாவில் நீண்ட சாலைப்பயணம் தேவைப்படும். 

கோவாவைக் குறித்து தொடர்ந்து ஆராய்ந்தபோது எளிமையான ஆனால் முக்கியமான தகவல் ஒன்று கிடைத்தது. உங்களுக்கு ஏற்கனவே கூட தெரிந்திருக்கலாம். கோவாவில் வடக்கு கொண்டாட்ட மயமானது. தெற்கு அமைதியானது. எங்களுடைய நோக்கம் கொண்டாட்டம்தான். ஆனாலும் முதல்முறை என்பதால் வடக்கு மட்டும் போதும் என்கிற உறுதியான முடிவை எங்களால் எடுக்க முடியவில்லை. எங்கள் நான்கு நாட்கள் பயணத்தை வடக்கிற்கு இரண்டு, தெற்கிற்கு இரண்டு என்று வகுத்துக்கொண்டோம். வேலை சுலபமானது. கடற்கரைகளை மூன்றாக தரம் பிரித்தேன் – பார்த்தே தீர வேண்டியவை, பார்க்க வேண்டியவை, தவிர்க்கக்கூடியவை. கடற்கரைகள் தவிர்த்து வேறு என்னென்ன இடங்கள் பார்க்கலாம் – கோட்டைகள், அருங்காட்சியகங்கள், தேவாலயங்கள், மார்கெட்டுகள், கஸினோ என்று தனியாக அது ஒரு பட்டியல்.

இவற்றிற்கு இடையே எங்கே தங்குவது என்பதை தேர்வு செய்ய சில உள்பெட்டி விவாதங்கள். ஒருவருக்கு நீச்சல் குளம் வேண்டும், ஒருவருக்கு தொலைக்காட்சி வேண்டும், ஒருவருக்கு கடற்கரை மிக அருகிலிருக்க வேண்டும் இப்படி வெறும் மூன்று பேருக்கிடையிலேயே நிறைய கருத்து வேறுபாடுகள். பட்டியல், வடிகட்டப்பட்ட பட்டியல், இறுதிப்பட்டியல் என பலப் பட்டியல்களை தயாரித்து இறுதியில் வடக்கில் ஒரு ரெசார்ட்டும் தெற்கில் ஒரு ரெசார்ட்டும் புக் செய்தோம் (2 + 2 நாட்கள்). 

இப்போது சில மையப்புள்ளிகள் கிடைத்துவிட்டன. வாஸ்கோ ரயில் நிலையத்தில் இறங்குகிறோம், வடக்கு கோவாவில் இருநாட்கள் தங்குகிறோம், பின் தெற்கு கோவாவில் இருநாட்கள், பின் விமான நிலையம் என்கிற மேலோட்ட வரைபடம். இரு சக்கர வாகனங்களை வாடகைக்கு எடுத்துக் கொள்வது என்று முடிவு செய்தோம். கிடைத்த மையப்புள்ளிகளை வைத்து ஸ்கெட்ச் போட்டோம். ஸ்கெட்ச் போடுவது என்றால் வேறொன்றுமில்லை. நீங்கள் சிறுவர் மலர் / தங்க மலரில் புள்ளிகளை இணைக்கும் ஓவியத்தை பார்த்திருப்பீர்கள். ஒன்றிலிருந்து துவங்கி ஒவ்வொரு எண்ணாக கோடுகள் இழுக்க வேண்டும். அதற்குப் பெயர் தான் ஸ்கெட்ச் போடுவது. முதல்நாள் வாஸ்கோ ரயில் நிலையம் துவங்கி இறுதிநாள் விமான நிலையம் வரை ஸ்கெட்ச் போடுவது.

தோராயமான இந்த பயணத்திட்டத்தை போடும்போதே எனக்கு சில விஷயங்கள் தெளிவாகத் தெரிந்துவிட்டன. ஒன்று, இத்திட்டத்தை நடைமுறையில் கச்சிதமாக செயல்படுத்துவது சாத்தியமே கிடையாது. இரண்டாவது, கோவா என்பது ஒருமுறை மட்டும் பயணம் செல்ல வேண்டிய இடமே கிடையாது. கஜினி முகமது போல குறைந்தது பதினெட்டு முறையாவது படை எடுத்தால்தான் கோவாவை முழுமையாக அனுபவிக்க முடியும். ஏற்கனவே ஐம்பது கடற்கரைகளில் முப்பதை கழித்தாயிற்று மீதியிருப்பவற்றிலும் நிறைய தியாகம் செய்ய வேண்டியிருக்கும் என்பதை உணர்ந்து அதற்கும் சேர்த்தே தான் திட்டமிட்டேன். 

இவற்றிற்கு இடையே என்னென்ன சர்பத் வகைகள் கிடைக்கும், என்னென்ன பொருட்கள் எடுத்துச் செல்ல வேண்டும், என்னென்ன உணவுகள், எந்தெந்த உணவகங்கள், பப், பார், கஸினோ, வாட்டர் ஸ்போர்ட்ஸ் என்று ஏராளமான விஷயங்களைப் பற்றி டேபிள்வொர்க் செய்து, அவற்றை அவ்வப்போது சக பயணாளிகளுக்கு வாட்ஸப் மூலம் தெரிவித்து அவர்களுக்கு உற்சாகமூட்டியபடி இருந்தேன்.

கடைசியாக அந்தநாள் வந்தது ! எங்கள் நாள் ! ஒரு நிறைந்த வெள்ளிக்கிழமை மதியத்தில் சென்னை செண்டிரலில் இருந்து கோவா செல்லும் ரயிலை பிடித்தோம் !

அடுத்த பகுதி: கோவா – ரயில் பயணம்

என்றும் அன்புடன்,
N.R.PRABHAKARAN

Post Comment

29 January 2018

பிரபா ஒயின்ஷாப் – 29012018

அன்புள்ள வலைப்பூவிற்கு,

இம்முறை சென்னை புத்தகக் காட்சி செலவுகளுக்கென அவ்வப்போது சிறுகச்சிறுக சேர்த்து ஐயாயிரம் ரூபாய் வைத்திருந்தேன். ஆனால் கடைசியில் மொத்த பர்ச்சேஸும் அதில் பாதியிலேயே முடிந்துவிட்டது. தேவையில்லாத புத்தகம் ஒன்று கூட வாங்கவில்லை. சொல்லப்போனால் இரண்டே பதிப்பகங்களில் என் கொள்முதல் முடிந்துவிட்டது. பு.கா.வில் வாங்கியவற்றின் பட்டியல்.

**********

ஏ.கே.செட்டியாரின் குடகு புத்தகத்தை நண்பர் ஒருவர் அனுப்பியிருந்தார். செட்டியாரின் எழுத்துநடை எளிமையாக இருக்கிறது. புத்தகத்தின் துவக்கக்கட்டத்தில் ப்ளாக் எதவும் படிக்கிறோமா என்று சந்தேகப்படும் அளவிற்கு யாரெல்லாம் உடன் வந்தார்கள், அவர்கள் என்ன சேட்டை செய்தார்கள், யார் வீட்டில் தங்கினார்கள், அவருக்கு எத்தனை குழந்தைகள், அக்குழந்தைகள் என்னென்ன பணியில் இருக்கிறார்கள் என்று நீள்கிறது. பின்னர் படிப்படியாக குடகர்களின் கலாசாரம், அரசியல், வாழ்வியல் முறைகள், திருமண முறைகள், பண்டிகைகள் என்று விவரிக்கிறார். தோராய கணக்கீட்டின் படி இப்புத்தகம் எழுதப்பட்டு குறைந்தது ஐம்பது வருடங்கள் ஆகியிருக்கலாம் என்று நினைக்கிறேன். அதனை மனதில் வைத்துக்கொண்டு ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால் குடகர்களின் வாழ்க்கைமுறை வியக்க வைக்கிறது. அக்காலத்திலேயே குடகர்கள் படித்து, நல்ல வேலையில் இருந்திருக்கிறார்கள். ராணுவத்தில் உயர்பதவி வகித்த K.M.கரியப்பா (மற்றும் அவரது மகன் K.C.கரியப்பா) இருவரும் குடகர்கள். இவர்களை தவிர்த்து விளையாட்டு, சினிமா உட்பட பல துறைகளில் குடகர்கள் சாதித்திருக்கிறார்கள். கிரிக்கெட் வீரர் ராபின் உத்தப்பா கூட குடகை பூர்வீகமாக கொண்டவர்தான். குடகர்களின் குடும்பப்பெயர்கள் பெரும்பாலும் கரியப்பா, பெல்லியப்பா, உத்தப்பா என்றோ அப்பையா, திம்மைய்யா, நானய்யா என்றோ இருக்கிறது.

தலைக்காவேரி !
குடகர்களைப் பற்றிய இன்னொரு ஆச்சர்யம், குடகர்கள் பேசும் மொழி தமிழோடு நிறைய இடங்களில் ஒத்துப்போகிறது. நிறைய வார்த்தைகளுக்கு தமிழிலும் குடகிலும் ஒரே பொருள்தான். 

**********

நீண்ட வாரயிறுதியில் இரண்டு உருப்படியான காரியங்கள் செய்தேன். 

முதலாவது, என்னிடமுள்ள அச்சு புத்தகங்கள் அத்தனையையும் முறைப்படுத்தியது. ஏற்கனவே ஓரளவு முறைப்படுத்தித்தான் வைத்திருந்தேன். வீட்டில் புத்தகங்களுக்கென தனியாக அலமாரி எதுவும் இல்லாத காரணத்தினால் ஒரு பத்து, பதினைந்து புத்தகங்கள் தவிர்த்து மற்றவை அனைத்தும் பரணில் தான் இருக்கும். கீழே இருக்கும் பத்து, பதினைந்து சுழற்சி முறையில் மாற்றப்படும். இருப்பினும் திடீரென கடைகளில் ஏதேனும் ஒரு புத்தகத்தைப் பார்த்தால் இது நம்மிடம் இருக்கிறதா இல்லையா ? எந்த பெட்டியில் இருக்கிறது ? அப்பெட்டி பரணில் எங்கே இருக்கிறது ? என்றெல்லாம் குழப்பம் ஏற்படுகிறது. மேலும் கிழக்கு அரங்கில் சுஜாதாவின் அத்தனை புத்தகங்களையும் ஒருசேர பார்க்கும்போது மேற்கே ஒரு குற்றம் / மேலும் ஒரு குற்றம், அனிதா இளம் மனைவி / அனிதாவின் காதல்கள் போன்ற நூல்களுக்கிடையே பயங்கரக் குழப்பம் ஏற்படுகிறது. தீண்டும் இன்பம் என்கிற சுஜாதா நாவலில் ஒரு பதின்ம வயதுப் பெண் விபத்தாக செக்ஸில் வீழ்கிறாள். ஆதலால் காதல் செய்வீர் என்கிற திரைப்படத்தில் இதேபோல ஒரு பதின்ம வயதுப் பெண் செக்ஸில் வீழ்கிறாள். ஆனால் சுஜாதாவின் மற்றொரு நாவலான ஆதலினால் காதல் செய்வீர் கதை அது கிடையாது. இப்படி நிறைய குழப்பங்கள். எனவே இவற்றையெல்லாம் தீர்க்க, கிட்டத்தட்ட ஒரு லெவல் 5 ப்ராஸஸை தயார் செய்தேன். என்னிடமுள்ள எல்லா புத்தகங்களையும் கீழே இறக்கி ஹாலில் அடுக்கினேன். அவற்றில் ஒரு நூறை மட்டும் நூலகத்திற்கு கொடுத்துவிடலாம் (நூலகத்திற்கு கூட கொடுக்க முடியாதவற்றை எடைக்கு போட்டுவிடலாம்) என்று தனியாக கழித்தேன். மீதமுள்ளவற்றில் என்சைக்ளோபீடியா போன்றவற்றை எல்லாம் எளிதில் எடுக்க முடியாத தூரத்தில் ஒரு உள்பெட்டி. ஏற்கனவே படித்து முடித்தவை அதற்கடுத்த பெட்டி. படிக்க வேண்டும், ஆனால் எப்போதென்று தெரியாது என்பவை அதற்கடுத்த பெட்டி. சுஜாதாவுக்கு தனிப்பெட்டி. அடுத்து சுழற்சி முறையில் இறக்க வேண்டியவை எளிதில் எடுக்கக்கூடிய முன்பெட்டி. மேஜையில் அடுத்து படிக்கப்போகிற பத்து புத்தகங்கள் மட்டும் ! இவையணைத்தையும் எந்தெந்த தலைப்புகள், எந்தெந்த பெட்டியில் இருக்கிறது என்று ஒரு எக்ஸல் ஷீட்டிலும் போட்டு வைத்தாயிற்று. மொத்தமாக இச்செயலை செய்து முடித்ததும் ஒருமாதிரி மனநிறைவாக இருந்தது. 

இரண்டாவது, அமேஸான் கிண்டில் வாங்கியது. வாங்க வேண்டும் என்று சுமார் ஆறு மாதங்களாகவே மனதில் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. நல்ல ஆஃபரும், கையில் பணமும் ஒருசேர அமையும் தருணத்தில் வாங்கிக் கொள்ளலாம் என்று காத்திருந்தேன். இரண்டாவது விஷயம் அமையவே அமையாது என்று ஒரு தருணத்தில் புரிந்து, EMIயில் வாங்கிவிட முடிவெடுத்தேன். இப்படி பெரிய திட்டமெல்லாம் போட்டு வாங்கிய கிண்டில் கையில் வந்ததும் கவனித்த முதல் விஷயம் அதன் திரையின் வலது மூலையில் ஒரு சிறிய கீறல். பதறியடித்து அமேஸானை தொடர்புக்கொண்டு, எல்லாம் சுமூகமாக முடிந்து புதிய கிண்டில் நேற்று கைக்கு வந்து சேர்ந்தது. புது மனைவியைப் போல கவனமாக கையாள வேண்டியிருக்கிறது. இங்கே தொட்டால் சிணுங்குவாளோ, அங்கே தொட்டால் கோபித்துக்கொள்வாளோ என்று யோசிக்க வேண்டியிருக்கிறது. நாங்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் புரிந்துகொள்ள இன்னும் கால அவகாசம் தேவையென்று நினைக்கிறேன்.

**********

இவ்வார சரஹா கேள்வி –

உங்களுக்கு வயதாவதை நீங்கள் உணர்கிறீர்களா ? முன்பு நீங்கள் அஜித் படங்களை விரும்பினீர்கள், இப்போது விரும்புவதில்லை (அவர் முன்பைவிட மோசமான படங்களில் நடிப்பதாக நான் நினைக்கவில்லை). உங்களுக்கு வயதாகி விட்டதை நீங்கள் உணர வேண்டும் / ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும்.

ஆம், எனக்கு வயது முப்பது நிறைவடையப்போகிறது.

ஆனால் அஜித்தை ரசிப்பதையும் வயதையும் ஒப்பிடுவதை என்னால் சுத்தமாக புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. அஜித்தை தொடர்ந்து கொண்டாடிக்கொண்டே இருக்கும் அண்ணன் கணேசன் அன்புக்கு என்னைவிட பத்து வயது கூட இருக்கும். அஜித் படங்களை விரும்பினால் இளமையானவர் என்று அர்த்தம் கிடையாது. மாறாக நேரெதிராக வேண்டுமானால் கருதலாம். அதாவது தற்போது வரும் இளம் இயக்குநர்களின் (கார்த்திக் சுப்பராஜ், நலன் குமாரசாமி வகையறா) படங்களை எல்லாம் புறக்கணித்துவிட்டு இன்னமும் சிட்டிசனில் தலை ஒன்பது கெட்டப்புகள் போட்டார், வரலாறில் அஜித்தின் டிரான்ஸ்ஃபார்மேஷன் சீன் பயங்கரமாக இருக்கும் என்று அங்கேயே நின்றுக்கொண்டிருந்தால் அப்போதுதான் எனக்கு வயதாகிவிட்டது என்று கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

என்றும் அன்புடன்,
N.R.PRABHAKARAN

Post Comment

22 January 2018

பிரபா ஒயின்ஷாப் – 22012018

அன்புள்ள வலைப்பூவிற்கு,

கடந்த வாரம் சென்னை புத்தகக் காட்சி சென்றிருந்தபோது எப்போதும் போல வெளியே அமைக்கப்பட்டிருந்த பழைய ஆங்கில நாவல் கடைகளை ஒரு எட்டு பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். சில சமயங்களில் ஜெஃப்ரி ஆர்ச்சர், மைக்கல் க்ரைட்டன் போன்றவர்களின் புத்தகங்கள் சல்லிசு விலையில் கிடைக்கும். அவர்களின் ஆங்கில ஆற்றலை நம்மால் அவ்வளவு எளிதாக பின்தொடர முடியாது என்பது வேறு விஷயம். ஆனால் இருபது / முப்பது ரூபாய்க்கு கிடைப்பதால் ஒரு ஆர்வத்திலாவது வாங்கி விடுவேன். இம்முறை அப்படி எதுவும் கிடைக்கவில்லை. மாறாக அட்டையில் நிர்வாணப் பெண்ணின் படம் அச்சிடப்பட்ட ஒரு நாவல் கிடைக்க, அதனை வாங்கினேன். நாவலின் பெயர் – The Devil in Miss Jones. எழுதியவர் – David Danziger. 

வாங்கிய ஆர்வத்தில் பு.கா. வளாகத்திலேயே வைத்து புரட்டிப் பார்க்க, அத்தனை எளிதான ஆங்கிலம். நேரடியான ஆங்கிலம்.

மிஸ். ஜோன்ஸ் பேரழகி இல்லை என்றாலும் அழகானவள். முப்பது வயது நிரம்பிய கன்னிப்பெண். ஆம், கன்னிப்பெண். அதுவரை அவள் சந்தித்த நிறைய ஆண்கள் அவளை நேரடியாகவும், மறைமுகமாகவும் செக்ஸுக்கு அழைத்திருக்கிறார்கள். ஆனால் அவள் யாருக்கும் இசைந்ததில்லை. அவளுக்கு கற்பிக்கப்பட்டுள்ள ஒழுக்கங்கள் அப்படி. மிஸ். ஜோன்ஸுக்கு ஜார்ஜ் எனும் இளைஞனிடம் காதல் தோன்றுகிறது. காதலன் ஜார்ஜ் அவளிடம் எல்லா காதலன்களும் காதலிகளிடம் கேட்பது போல செக்ஸ் கேட்கிறான். அவனுக்கு ஒவ்வொரு முறையும் அது மறுக்கப்படுகிறது. திருமணத்திற்குப் பிறகு மட்டும்தான் அனுமதிக்க வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருக்கிறாள் மிஸ்.ஜோன்ஸ். ஒருமுறை மிஸ்.ஜோன்ஸுக்கும் அவரது காதலனுக்கும் செக்ஸ் விவாதம் துவங்கி, அது நீண்டு, அவர்களின் காதல் முறிகிறது. மிகுந்த மனக்கவலையுடன் மிஸ்.ஜோன்ஸ் குளியலறைக்கு செல்கிறாள். ஷேவிங் ரேசரை எடுக்கிறாள். அவளது மணிக்கட்டில் ஆழமாக பதிக்கிறாள். பாத் டப் தண்ணீர் ரத்த மயமாகிறது. முதல் அத்தியாயத்தின் நிறைவு !

இரண்டாவது அத்தியாயத்தில் மிஸ்.ஜோன்ஸுக்கு ஒரு நேர்முகத் தேர்வு நடத்தப்படுகிறது. கடவுள் அல்லது ஒரு சக்தி நடத்தும் சொர்க்கமா, நரகமா என்பது குறித்த நேர்முகத்தேர்வு. மிஸ்.ஜோன்ஸ் மீண்டும் பூமிக்கு செல்ல விரும்புகிறாள். இம்முறை காம இச்சை நிரம்பப்பெற்ற பெண்ணாக ! மிஸ்.ஜோன்ஸின் கோரிக்கை ஏழு நாட்களுக்கு மட்டும் அனுமதிக்கப்படுகிறது. ஏழு நாட்கள் மட்டும் காம இச்சை நிரம்பிய பெண்ணாக மிஸ்.ஜோன்ஸ் பூமியில் வாழலாம்.

அதன் பிறகு வருவதெல்லாம் பக்கா போர்னோகிராபி. பூமிக்கு திரும்பும் மிஸ்.ஜோன்ஸ் MFM, MFF, லெஸ்பியன், கேங் பேங் என்று ரகம் ரகமாக அனுபவிக்கிறார். அத்தனை வர்ணனைகளும் தரம். ஆங்கிலமும் முன்பே குறிப்பிட்டது போல மட்டையடி எளிமை. என்ன ஒரு மனக்குறை என்றால், கொஞ்சம் போகப்போக முழுநீள ஹார்ட்கோர் செக்ஸ் படம் பார்ப்பதுபோன்ற ஒரு அயர்ச்சி ஏற்படுகிறது. 

பொதுவாக செக்ஸ் கதைகளின் முக்கிய அங்கம் செக்ஸ் கிடையாது. செக்ஸ் நடக்கும் சூழ்நிலைதான். சவிதா பாபியின் ப்ரா சேல்ஸ்மேன் கதையை எடுத்துக்கொள்வோம். சேல்ஸ்மேன் சவிதாவின் வீட்டுக்கு வருவது, ப்ரா விற்க முயல்வது, அது முடியாமல் போக தண்ணீர் கேட்பது தொடங்கி சவிதா ப்ராவை அணிந்து பார்க்க முயல்வது, அதனை சேல்ஸ்மேன் கண்ணாடி வழியாக பார்ப்பது, ப்ரா கொக்கியை அவிழ்க்க முடியாமல் சேல்ஸ்மேனை உதவிக்கு அழைப்பது வரை அக்கதையில் செக்ஸ் கிடையாது. ஆனால் கதையில் கிளர்ச்சியூட்டும் பகுதி அதுதான். அதன்பிறகு அக்கதை பூரண ஹார்ட்கோர் தளத்திற்கு சென்றுவிடுகிறது. சில பேர் ஹார்ட்கோர் பகுதியை மட்டும் கூட விரும்பிப் படிக்கலாம். என்னைப் பொறுத்தவரையில் முதல் பகுதிதான் முக்கியம். டெவில் இன் மிஸ் ஜோன்ஸில் முதல் பகுதியை அவ்வளவாக பார்க்க முடியவில்லை. மிஸ்.ஜோன்ஸுக்கு செக்ஸ் தேவைப்பட்டால் சிம்பிளாக செக்ஸ் பாருக்கு செல்கிறாள். அவ்வளவுதான். மேலும் ஒவ்வொரு அத்தியாயங்களிலும் ஒவ்வொரு படியாய் முன்னேறும் மிஸ்.ஜோன்ஸ் ஒரு கட்டத்தில் இன்செஸ்ட் வரை போகும்போது அருவருப்பை தவிர்க்க முடியவில்லை. 

நான் இந்நாவலில் அதிகம் ரசித்தது அதன் கான்செப்ட் தான். ஏழு நாள் கட்டற்ற செக்ஸ் சுதந்திரம் ! தமிழில் பாலியல் எழுத்துகள் இல்லை, இல்லையென்று அடிக்கடி தமிழ் புத்தகங்களின் முன்னுரைகளில் மட்டும் படித்திருக்கிறேன். புத்தகங்களை விடுங்கள். இதுவரை எத்தனை பலான பி-கிரேடு படங்கள் எடுத்திருப்பார்கள். ஒன்றிலாவது இதுபோன்ற புதிய / ஆக்கப்பூர்வமான கதைகளை முயற்சித்திருப்பார்களா ? அங்கேயும் பழி வாங்குவது, இளைஞர்களுக்கு அட்வைஸ் செய்வது என்று கழுத்தறுக்க வேண்டியது. ஆங்கிலத்தில் மிஸ்.ஜோன்ஸை சினிமாவாக எடுக்கவும் செய்திருக்கிறார்கள். 

ஒருமுறை கிழக்கு பத்ரி தமிழில் ஸாஃப்ட் எராடிக் வகை நூல்களை அறிமுகப்படுத்தும் எண்ணம் இருப்பதாக தெரிவித்திருந்தார். அப்போது பலரும் அவரிடம் வேண்டாம் என்று அறிவுறுத்தியதால் அவர் அந்த எண்ணத்தை கைவிட்டு விட்டார் என்று நினைக்கிறேன். அவர் அதனை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும்.

*****

தமிழகத்தின் அடுத்த முதல்வர் நடித்த சினிமாவை சமீபத்தில் பார்த்தேன். ரஜினி / கமல் படம் என்று விபரீதமாக ஏதாவது நினைத்துக்கொள்ள போகிறீர்கள். நான் பார்த்த படத்தின் பெயர் – ஒரே ரத்தம். தி.மு.க.வின் செயல் தலைவர் ஸ்டாலின் துணை கதாபாத்திரம் ஒன்றில் நடித்த திரைப்படம். குங்குமம் இதழில் கலைஞர் எழுதி வெளிவந்த தொடர். ஒரு கிராமத்தில் நடைபெறும் சாதி ஏற்றத்தாழ்வுகள், தீண்டாமை ஆகியவை தான் கதைக்கரு. பிரச்சாரநெடி கலந்த சிறிய வேடத்தில் ஸ்டாலின். சொற்ப நேரமே வந்து சாதி ஒழிப்புக்கு எதிராக போராடி மடிகிறார். எப்படிப் பார்த்தாலும் இத்திரைப்படத்தை எடுக்கும்போது ஸ்டாலினுக்கு குறைந்தபட்சம் முப்பத்தியிரண்டு வயதாவது இருக்கும். ஆனால் பார்ப்பதற்கு பதினெட்டு அல்லது இருபது வயது இளைஞர் போல தெரிகிறார். இப்போது பத்திரிக்கையாளர் சந்திப்புகளில் வெளிப்படும் அதே மாடுலேஷன். 

மேலோட்டமாக பார்த்தால் ஏதோ சமூகநீதி குறித்த படம் போல தோன்றினாலும் படம் முழுக்க ஏராளமான ஃபேக் வசனங்கள். புலி – மான் என்றொரு வசனம், பொங்கல், புளியோதரை – வறண்டுபோன ரொட்டித்துண்டு என்றொரு வசனம். இப்படி படத்தில் வரும் முற்போக்கு கதாபாத்திரங்களே அதற்கு நேரெதிரான வகையில் வசனம் பேசுகிறார்கள். 

ஒரு வகையில் இப்படத்தின் முக்கியமான கதாபாத்திரம் கிஷ்முதான். ‘எனக்குன்னு ஒரு கொள்கை இருக்கு. பிரளயமே வந்தாலும் நான் அதை மாத்திக்கமாட்டேன்.’ என்பதுதான் கிஷ்முவின் ஒன்லைன். கிஷ்முவின் கதாபாத்திரத்தை மையபடுத்தி, இன்னும் கறாராக இயக்கியிருந்தால் காலங்கள் கடந்து பேசபட்டிருக்கும் ஒரே ரத்தம்.

*****

சரஹாவில் வந்த ஒரு அதிர்ச்சியூட்டும் பர்சனல் கேள்வி.

நீ உனது முதல் வேலையில் முதல் நாள் சேர்ந்தது எனக்கு நினைவிருக்கிறது. எப்படி இத்தனை குறுகிய காலத்தில் ப்ராஜெக்ட் லீட் ஆனாய் ? நீ உன் நிறுவனத்தில் என்ன மாதிரியான ப்ராஜெக்ட் செய்கிறாய் ?

முதலில் இக்கேள்வியை கேட்டது யாராக இருக்கும் என்று யூகிக்க முயன்று, பின் அதனால் பலனில்லை என்று அந்த எண்ணத்தை கைவிட்டு விட்டேன்.

தற்போது கேள்வியாளருக்கு மனநிம்மதியை தரும் வகையில் சில தகவல்கள் சொல்கிறேன். முதலில், நான் ப்ராஜெக்ட் லீட் கிடையாது. டீம் லீடர். அதுவும் எனது அனுபவத்திற்காக கொடுக்கப்பட்டுள்ள ஒரு பெயரளவு போஸ்டிங். எனக்கு கீழே எனக்கென்று அணி அல்ல ஒரு தனியாள் கூட கிடையாது. இப்போது நான் பணிபுரிவது ஒரு சப்போர்ட் ப்ராஜெக்ட். நீங்களும் ஐ.டி.யில் பணிபுரிபவராக இருக்கும் பட்சத்தில் உங்களுக்கு சப்போர்ட் ப்ராஜெக்ட் என்றால் என்னவென்று தெரிந்திருக்கும். இதைச் செய்ய உங்களுக்கு பெரிய தொழில்நுட்ப அறிவெல்லாம் வேண்டியதில்லை. ஒரு பெட்டி. அதற்குள் ஒரு பூதம். பூதம் பெட்டியை விட்டு வெளியே வந்துவிடாதபடி கவனமாக பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். அவ்வளவுதான்.  இன்னும் சொல்கிறேன், எனக்கு ஐ.டி. துறையில் மட்டும் சுமார் ஏழு ஆண்டுகள் அனுபவம் உள்ளது. ஐ.டி.யில் இவ்வளவு அனுபவத்தை வைத்துக்கொண்டு இவ்வளவு குறைவான பதவியில், குறைவான ஊதியம் பெற்று வாழ்பவன் நானாகத்தான் இருப்பேன். சொல்லப்போனால் நான் ஐ.டி.யில் பணிபுரிகிறேன் என்றே வெளியே சொல்லிக்கொள்வதில்லை. ஒரு நகைச்சுவை காட்சியில் கருணாஸ் சொல்வதைப் போல நான் ஐ.டி.லலாம் வேலை செய்யலங்க. ரயில்வே ஸ்டேஷன்ல பிச்சை எடுக்குறேன் !

என்றும் அன்புடன்,
N.R.PRABHAKARAN

Post Comment