12 March 2018

பிரபா ஒயின்ஷாப் – 12032018

அன்புள்ள வலைப்பூவிற்கு,

இவ்வார வாசிப்பு சுஜாதாவின் மெரினா ! கணேஷ் – வஸந்த் தோன்றும் குறுநாவல். பொறுப்பில்லாத ஒரு பணக்கார இளைஞன் ஒருநாள் இரவு மெரினாவில் தன் நண்பர்களுடன் களித்துக்கொண்டிருக்கிறான். அப்போது எதிர்பாரா விதமாக அங்கே ஒருவனுடன் பிரச்சனையாகி அடிதடியில் முடிகிறது. மறுநாள் மெரினாவில் ஒரு அனாமதேய சடலம் கண்டுபிடிக்கப்படுகிறது. இதனை மையமாக வைத்து நாவலின் கதை போகிறது. இந்நாவலை தோராயமாக சுமார் ஒன்றே கால் மணிநேரத்திலேயே படித்து முடித்துவிட்டேன் (112 பக்கங்கள்). 

இது வழக்கமான வேகத்தை விட கொஞ்சம் அதிகம் என்று நினைக்கிறேன். காரணம், சுஜாதாவின் இலகுவான மொழிநடையா அல்லது கிண்டிலா என்று தெரியவில்லை. சோதனைகள் செய்து பார்க்க வேண்டும். அக்காலத்தில் கதைகளில், குறிப்பாக பிரபல வார இதழ்களில் அவை வெளிவரும்போது அவற்றிற்கென ஒரு மாரல் இருக்க வேண்டுமென கருதப்பட்டுள்ளது. தப்பு செய்பவன் நிச்சயம் தண்டனை அனுபவிப்பான் என்பது மாதிரி. அதனாலேயே மெரினா போன்ற நாவல்களில் வரும் கிளைமாக்ஸில் ஒரு செயற்கைத்தனம் இழையோடுகிறது.

**********

தமிழக அரசின் நாற்பத்தி நான்காவது சுற்றுலா பொருட்காட்சி சென்னை தீவுத்திடலில் நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கிறது. பார்க்கிங்கில் சில்லறை கேட்பானே என்று பத்து மற்றும் இருபது ரூபாய் நோட்டுகளை துழாவிக்கொண்டிருந்த சமயம் ஹண்ட்ரட் சார் என்று அதிர்ச்சி கொடுத்தார் அந்த ஆசாமி ! ஒரு காலத்தில் கீழ்த்தட்டு மற்றும் நடுத்தர வர்க்க மக்களின் வரம் இந்த சுற்றுலா பொருட்காட்சி. (இப்போது கீழ்த்தட்டு மக்களுக்கு கிடையாது). ஒரு பக்கம் பறவைகள் உலகம், ஹாரர் ஹவுஸ், காஞ்சனா 3, பார்பி ஹவுஸ் (அத்தனை பேரும் பித்தலாட்டக்காரர்கள்) போன்ற தலங்கள், இன்னொரு பக்கம் ஃபேன்ஸி ஸ்டோர், ராஜஸ்தான் ஊறுகாய், ஜமுக்காள வகையறாக்கள், நடுவில் டெல்லி அப்பளம், மிளகாய் பஜ்ஜி, கரும்புச்சாறு என உணவுவகைகள். 

நேப்பியர் பாலத்திலிருந்து பொருட்காட்சி (படம்: இணையம்)
இவ்விடத்தில் நிறைய அழகான, இளமையான, சிற்றிடை கொண்ட, சரிந்துவிடுமோ என்ற பதறக்கூடிய மெல்லிய ஷிஃபான் சேலை, பின்பக்கம் முடிச்சுகள் கொண்ட டிஸைனர் பிளவுஸ் அணிந்த, மார்வாடி மனைவிகள் உலவுவதாக ஒரு புள்ளிவிபரம் சொல்கிறது. குரான், பைபிள் இலவசமாக தருகிறார்கள். மிடில்கிளாஸ் (கணவன் – மனைவி)கள் வெவ்வேறு ஆட்கள் போல நடந்துசென்று ஆளுக்கொரு குரான் / பைபிள் வாங்கி வைத்துக்கொள்கிறார்கள் (என்ன செய்வார்கள் ?) டெல்லி அப்பளம், மிளகாய் பஜ்ஜி சாப்பிட்டுவிட்டு செல்லும் முன் அரசுக்கூடங்கள் பலவற்றில் விளக்குகளை அணைத்துவிட்டார்கள். எல்லா அரங்கு முகப்புகளிலும் நடுவில் ஜெயலலிதா படமும் இருபுறமும் தாய்மாமன்கள் போல எடப்பாடியும், ஓ.பி.எஸ்ஸும் சிரித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

**********

டிவியில் விஷாலும் ஸ்ரீதிவ்யாவும் காதல் செய்யும் ஒரு பாடல் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. இந்த ஸ்ரீதிவ்யாவை பார்த்ததும் எனக்கு பல ஞாபகங்கள் வந்து போனது. நன்றாக வந்திருக்க வேண்டிய நடிகை. கீர்த்தி சுரேஷ், தான்யா ரவிச்சந்திரன் (பெருமூச்சு !) மற்றும் சசிகுமாரும் விஜய் ஆண்டனியும் போட்டி போட்டுக்கொண்டு அறிமுகப்படுத்திய மீடியாக்கர் நடிகைகளின் வரவாலும் மார்க்கெட் இழந்த துரதிர்ஷ்டசாலி. இருப்பினும் தமிழ் சினிமாவைப் பொறுத்தவரையில் ஹீரோயினாக பத்து படங்கள் என்பதே பெரிய சாதனைதான் !

கறுவாக்காட்டு கருவாயனுடன் ஸ்ரீதிவ்யா
மேற்படி பாடலில் ஒரு காட்சி. புதுமணத்தம்பதியான விஷாலும் ஸ்ரீதிவ்யாவும் சினிமாவுக்கு போகிறார்கள். அங்கே (ஒரு) குழந்தையுடன் இருக்கும் ஒரு தம்பதியை விஷால் ஸ்ரீதிவ்யாவிடம் காட்டுகிறார். பதிலுக்கு ஸ்ரீதிவ்யாவோ ஏழு குழந்தைகளுடன் வரும் ஒரு தம்பதியைக் காட்டி தன் விருப்பத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்.

இன்னொரு பாடல் காட்சி. நித்யா (மேனன்) தன் தாயாரிடம் அவரை விட ஒரு குழந்தை அதிகமாக பெற்றுக்காட்டுவதாக சவால் விடுகிறார். அப்படத்தில் நித்யாவின் தாயார் பெற்ற குழந்தைகளின் எண்ணிக்கை பத்தொன்பது !

இது தமிழ் சினிமாவின் நீண்ட கால கிளிஷேக்களில் ஒன்று. ஹீரோயின் ஹீரோவிடம் எனக்கெல்லாம் ஒன்னு, ரெண்டு போதாது, டஸன் கணக்கில் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதும், பாடலின் லிரிக்ஸில் ஹீரோ ஹீரோயினிடம் நூறு பிள்ளைகள் பெற்றுக் கொடுக்கச்சொல்லி கேட்பதும் (தோராயமாக கணக்கிட்டால் இந்த ப்ராசஸை முடிக்க 72 ஆண்டுகள் ஆகும்), அக்குழந்தைகள் படிக்க தனி பள்ளிக்கூடம் கட்ட வேண்டும் என்பதும்... அப்பப்பா ! தமிழ் சினிமா வசனகர்த்தாகளுக்கும், பாடலாசிரியர்களுக்கும் அதிக காதல் என்றால் அதிக குழந்தைகள் பெற்றுக்கொள்வது என்று யாரோ தவறாக சொல்லிக்கொடுத்திருக்கிறார்கள். 

வரலாறும் அப்படித்தான் சொல்லிக் கொடுக்கிறது. நம்மூரின் காதல் சின்னமாம் தாஜ் மஹால் புகழ் ஷாஜஹான் – மும்தாஜ் கதையை கவனியுங்கள். 1612ல் ஷாஜஹானுக்கும் மும்தாஜுக்கும் திருமணம் நடைபெறுகிறது. 1631ம் ஆண்டு தனது பதினான்காவது பிரசவத்தின் போது மும்தாஜ் உயிரிழக்கிறார். பத்தொன்பது ஆண்டுகளில் பதினான்கு குழந்தைகள். யோசித்துப் பார்த்தால் ஷாஜஹான் மும்தாஜுக்கு மிகப்பெரிய மன மற்றும் உடல் உளைச்சலை கொடுத்திருக்கிறார். நியாயமாக செளதியில் கொடுப்பதாக சொல்லப்படும் அக்கொடூர தண்டனையை ஷாஜஹானுக்கு வழங்கியிருக்க வேண்டும்.

ஒவ்வொரு முறையும் சரக்கடித்த மறுநாள் காலை இனி இந்த கருமத்தை தொடவே கூடாது என்று தோன்றுவது போல, குழந்தையை பெற்றெடுக்கும் தருணத்தில் பெண்களுக்கு இன்னொரு குழந்தையெல்லாம் முடியவே முடியாது என்று தோன்றுமாம். பிரசவ வைராக்கியம் ! ஆனாலும் இந்திய பொது மனப்பான்மையின்படி பெரும்பாலானோர் இரண்டாவது குழந்தை பெற்றுக்கொள்கிறார்கள். இது பெண்களின் கோணம். ஆண்களைப் பொறுத்தவரையில் தன் மனைவியின் பிரசவத்தின்போது லேபர் வார்டுக்குள் அனுமதிக்கப்பட்ட ஆண், அவளிடம் அடுத்த குழந்தை கேட்கமாட்டான் என்கிறார்கள். இப்பொழுதெல்லாம் பெரும்பாலான தம்பதியர் ஸ்கூல் ஃபீஸை நினைத்து பயந்தே இரண்டாவது குழந்தை பெற்றுக்கொள்வதில்லை.

ஸ்டாட்ஸ் என்ன சொல்கிறது என்று பார்ப்போம். ஃபியோதர் வஸில்யேவ் என்கிற ரஷ்ய விவசாயியின் முதல் மனைவி மொத்தம் 69 குழந்தைகள் பெற்றெடுத்திருக்கிறார். (பிரசவக்கணக்கு 27; 16 ட்வின்ஸ், 7 ட்ரிப்லெட்ஸ், 4 க்வாட்ரப்லெட்ஸ்). கின்னஸ் சாதனைப் பட்டியலின் படி அதிக குழந்தைகள் பெற்றேடுத்திருக்கும் பெண் இவர்தான். இருப்பினும் திருமதி.வஸில்யேவின் இச்சாதனை பற்றி அதிகாரப்பூர்வ தகவல்கள் எதுவும் இல்லை என ஆராய்ச்சியாளர்கள் கருதுகிறார்கள்.

தங்கள் இருபது குழந்தைகளுடன் ரேட்ஃபோர்ட் தம்பதியர் (படம்: The Sun)
ஆண்களைப் பொறுத்தவரையில் இதெல்லாம் ஒரு விஷயமே இல்லை. இதில் அவர்களது பங்கு வெகு சுலபமானது என்பதாலும், அக்காலத்தில் பாலிகாமி சாதாரண விஷயம் என்பதாலும் வகை தொகையில்லாமல் பெற்றுப்போட்டிருக்கிறார்கள். செங்கிஸ்கான் டி.என்.ஏ பற்றி கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள். தற்போது ஆசியாவின் ஒரு பகுதியை (மங்கோலியா, வடக்கு சைனா, கஸகஸ்தான், உஸ்பெகிஸ்தான் பகுதிகள்) எடுத்துக்கொண்டால் எட்டு சதவிகித மக்கள் செங்கிஸ்கானின் வழி வந்தவர்கள் என்கிறார்கள். 

பெர்டோல்ட் வெய்ஸ்னர் என்கிற செக்ஸ் மருத்துவ ஆராய்ச்சியாளர், தனது மருத்துவமனைக்கு வரும் குழந்தையில்லா பெண்களின் மீது தனது விந்தணுக்களை செலுத்தி அறுநூறுக்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகள் வரை பெற்றெடுத்திருப்பதாக குறிப்புகள் சொல்கிறது.

தமிழ் சினிமாவைப் பாருங்கள். நம் இளையதளபதி விஜய் என்னவோ இருபது குழந்தைகள் பெற்றெடுப்பது என்பது ஆண்மை பொருந்திய செயல் என்பதுபோல மாமியாரிடம் சைகை செய்கிறார். நல்லவேளையாக நித்யா இரண்டு குழந்தைகள் பெற்றபிறகு போய் சேர்ந்துவிட்டார். இப்போது என்னுடைய கவலையெல்லாம் எலிக்குஞ்சு மாதிரி இருக்கும் ஸ்ரீதிவ்யா ஏழெட்டு குழந்தைகள் பெற்றெடுக்க முடியுமா என்பதுதான் !

என்றும் அன்புடன்,
N.R.PRABHAKARAN

Post Comment

5 March 2018

பிரபா ஒயின்ஷாப் – 05032018

அன்புள்ள வலைப்பூவிற்கு,

மருத்துவர் கந்தனின் பத்தொன்பது வருடங்களுக்கு முன்பு வெளியான கவிதைத்தொகுப்பு நையாண்டி மேளம். இதன் இரண்டாம் பாகம் கடந்த செவ்வாயன்று திருவொற்றியூரில் வெளியிடப்பட்டது. 

இந்நிகழ்வில் நான் கலந்துகொண்ட விதம் இயல்பானது. விழாவுக்கு முந்தைய நாள் உடல்நிலை சரியில்லை என்று மருத்துவரைக் காணச் சென்றிருந்தேன். வழக்கமாக தனிப்பட்ட முறையில் பேச்சு கொஞ்சம் நீளும் என்றாலும் இம்முறை ஜெண்டாமைஸினை செலுத்துவதிலேயே குறியாக இருந்துவிட்டார். இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு மீண்டும் வந்து சந்திக்குமாறு கூறினார். அப்போது கூட புத்தக வெளியீடு பற்றி கூறவில்லை. வீட்டில் எதேச்சையாக விழா குறித்தும், கிரேஸி மோகன் சிறப்புரை என்றும் சொன்னார்கள். மறுநாள் சீக்கிரமாக அலுவலகத்தில் இருந்து கிளம்ப வேண்டுமென்று நினைத்த தருணத்தில் வழக்கம் போல வேலை வந்து சேர, வீடு திரும்பவே மணி எட்டரை ஆகிவிட்டது. (விழா முடியவில்லை என்று வெளியே கேட்ட சொற்பொழிவு சப்தத்தின் மூலம் தெரிந்துகொண்டேன்). அவசர அவசரமாக கிளம்பிப் போனால் இல.கணேசன் பேசிக்கொண்டிருந்தார். விழா தலைமை அவர்தான் போலிருக்கிறது. 

விழா மேடையில் (புகைப்பட மூலம்: மா.கி.ரமணன்)
இந்நிகழ்வை நடத்தியது திருவொற்றியூர் பாரதி பாசறை. (பிற்பாடு பாசறையின் துணைத் தலைவரே மருத்துவர் தான் என்று தெரிந்துக்கொண்டேன்). இப்பாசறையை நிறுவியர் முனைவர் புலவர் மா.கி.ரமணன் என்பதால் அவரும் மேடையில் அமர்ந்திருந்தார். ரமணன் அய்யாவுக்கும் எனக்கும் ஒரு சுவாரஸ்யமான, குறிப்பிடத்தகுந்த பந்தம் உண்டு. துரதிர்ஷ்டவசமாக அவர் தீவிர வலதுசாரி மற்றும் இந்துத்துவ ஆதரவாளர். ஆனால் எனக்குக் கிடைத்த சிறந்த தமிழாசிரியர் ரமணன் அய்யாதான். நான் சென்று கொஞ்ச நேரத்தில் இல.கணேசன் பேசி முடித்தார். ரமணன் அய்யா மைக்கை நிறைத்துக்கொண்டு தமிழில் இல்லை என்று பொருள் தரும் ‘இல’ என்று சொல்லில் முடியுமாறு நான்கைந்து சொற்றொடர்களை ஒப்பித்தார். (இந்த ஆள் இன்னும் திருந்தவே இல்லை). அதன்பிறகு கிரேஸி மோகன் பேசினார்.

புத்தக வெளியீடு (மூலம்: தினமலர்)
பொதுவாக திருவொற்றியூருக்கு மத்திய / தென் சென்னையில் வசிக்கும் நண்பர்களை அழைத்தால் வரும் வழியெல்லாம் தூரத்தை வியந்து புலம்பிக்கொண்டே வருவார்கள். கடைசியில் ஆந்திரா பார்டருக்கே வந்து விட்டோம் என்று சொல்லி பெரிதாக சிரிப்பார்கள். கிரேஸியும் இதையே சொல்கிறார். வந்துரும் வந்துரும் என்று நீண்டநேரம் காரில் அழைத்து வந்ததை நினைவு கூர்கிறார். இல.கணேசனுக்கு ரொம்ப ஈஸி இங்கேயிருந்து டெல்லி ரொம்ப பக்கம் என்கிறார். தொடர்ந்து பேசிய கிரேஸி மோகன் படபடவென நிறைய நகைச்சுவை ஒன்லைனர்களை எடுத்துவிட்டுக் கொண்டிருந்தார். புத்தகத்தைப் பற்றி பேசும்போது இது நையாண்டி மேளமில்லை மெய்யாண்டி மேளம் என்று ஸிக் ஜோக் அடித்தார். மருத்துவரை மரபுக்கவிதைகள் முயன்று பார்க்கப் பணித்தார். இப்படியாக நவீன இலக்கியத்தின் கவனத்துக்கு வராமலேயே ஒரு நிகழ்வு நடந்து முடிந்தது.

நவீன இலக்கியங்களில் காணக்கிடைக்காத ஒரு காட்சியை இந்நிகழ்வில் கண்டேன். விழா முடிந்தபிறகு ஒரு வி.ஐ.பி. அவசரமாக முகப்புக்கு வந்து, புத்தகத்தின் இருபது பிரதிகளை மொத்தமாக வாங்கினார். எனக்கு தூக்கி வாரிப்போட்டது. எப்பேர்ப்பட்ட வஸ்தாது புத்தகமாக இருந்தாலும் கவிக்கோ மன்றத்திலோ, டிஸ்கவரியிலோ நடைபெறும் புத்தக வெளியீட்டில் யாரும் இத்தனை பிரதிகள் வாங்கிப் பார்த்திருக்கிறீர்களா ? நான் வாங்கிய ஒரு பிரதியையும் சேர்த்து குறைந்தது நூறு பிரதிகளாவது அன்றைய தினம் விற்பனை ஆகியிருக்கும். எத்தனை பெரிய சாதனை இது ?

புத்தகத்தை ஒரு கிளான்ஸ் புரட்டினேன். மருத்துவர் என்பதால் முதுமை, மரணம், குடிப்பழக்கம், குழந்தையின்மை போன்ற விஷயங்களைச் சுற்றி நிறைய கவிதைகள். புத்தகத்திலிருந்து இரண்டு குறுங்கவிதைகள் –

உயிரோட்டமாய் கோழி படம்
கீழே வாசகம்: கிலோ 120 ரூபாய் !

தினசரி காலண்டர் திருதிருவென விழித்தது
பிப்ரவரி முப்பதைக் கேட்டபோது !

அடுத்த முறை மருத்துவரை சந்தித்தால் சில யோசனைகளை சொல்ல வேண்டுமென நினைத்திருக்கிறேன். முதலில் மருத்துவர் இந்த பாரதி பாசறை ஆசாமிகளையெல்லாம் விட்டு வெளியே வர வேண்டும். கவிதை எழுதுவதை நிறுத்திவிட்டு தன் மருத்துவ அனுபவங்களை நேரடியாகவோ, புனைவாகவோ எழுத வேண்டும். இதனை ஒரு வாசகர் விருப்பம் போல கேட்க இருக்கிறேன்.

**********

தமிழ் சினிமாவில் ஒரு மிகப்பெரிய அதிர்வை ஏற்படுத்தியது மட்டுமில்லாமல் அதன் போக்கையே மாற்றியமைத்தது துள்ளுவதோ இளமை. நான் ஒன்பதாம் வகுப்பு முடித்திருந்த சமயம் துள்ளுவதோ இளமை வெளிவந்தது. அப்போது என் வயதையொத்த பருவத்தினர்களுள் இரண்டே வகைதான். துள்ளுவதோ இளமை பார்த்தவர்கள், பார்க்காதவர்கள். நானெல்லாம் அப்போது அதன் தலைப்பை உச்சரிப்பதற்குக் கூட தயங்கும் நிலையில் இருந்தேன். அதனை தியேட்டருக்கு போய் பார்ப்பதை எல்லாம் நினைத்துக்கூட பார்க்க முடியாது. என் வீட்டில் அப்போது கட்டுப்பாடுகள் அதிகம். கட்டிப்புடி கட்டுப்பிடிடா பாடலின் காரணமாக குஷி படம் பார்ப்பதற்கே எனக்கு அனுமதி மறுக்கப்பட்ட காலம் அது. அப்போது து.இ. பார்த்த பாக்கியசாலிகள் வந்து கதை கதையாக அளந்து விடுவார்கள். அதன் காட்சிகளை விஸ்தாரமாக விவரிப்பார்கள். அப்பொழுதெல்லாம் அப்படத்தை பார்க்க வேண்டும் என்பது பெரும் ஏக்கமாகவே இருந்தது.

காலப்போக்கில் துள்ளுவதோ இளமையை மறந்தே போனேன். ஒரு படத்தில் அஜித் தனது தங்கைக்கு சின்ன வயதில் ஆசைப்பட்டு கேட்ட பொருட்களை வாங்கித் தருவார். அது போல தற்போது எனது நிறைவேறா ஆசையை தணிக்கும் பொருட்டு துள்ளுவதோ இளமை பார்த்தேன். (யூடியூபில் கிடைக்கிறது). அவ்வளவு சீனெல்லாம் இல்லை. பள்ளி மாணவ – மாணவிகள் மத்தியில் சிகரெட், குடிப்பழக்கம், மஞ்சள் புத்தகங்கள், இனக்கவர்ச்சி, சுயமைதுனம், செக்ஸ் என்று போகிறது கதை. ஆங்கிலத்தில் கமிங் ஆஃப் ஏஜ் என்கிறார்கள். பருவ வயதினருக்கான படங்கள். தமிழில் துள்ளுவதோ இளமை அப்படிப்பட்ட படம் என்று சொல்லப்படுகிறது. என்னைப் பொறுத்தவரையில் இது ஒரு சீரழிவு திரைப்படம். பருவ வயதினரை தவறு செய்துப்பார்க்கத் தூண்டும் திரைப்படம். படம் முழுக்க சீரழிவைக் காட்டிவிட்டு கடைசியாகக் கூட பெற்றோர்களை குற்றம் சாட்டி முடிக்கிறார்கள். அந்த வகையில் படத்தில் வரும் பெற்றோரை விட மோசமானவர் கஸ்தூரி ராஜா. துள்ளுவதோ இளமை திரைப்படம் செய்த ஒரே நற்காரியம் என்றால் காண்டம் பற்றிய (ஓரளவு) விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தியது தான். 

துள்ளுவதோ இளமைக்கு பிறகு தமிழில் பருவ வயதினருக்கான படங்கள் நிறைய வெளிவந்தன. அவற்றில் குறிப்பிடத்தக்கது பாய்ஸ். (பாய்ஸ் வெளிவந்தபோது என் வீட்டில் கட்டுப்பாடுகள் கொஞ்சம் தளர்த்தப்பட்டிருந்தது). துள்ளுவதோ இளமையின் திருத்தப்பட்ட வடிவம்தான் பாய்ஸ் என்பது இப்போது படம் பார்க்கும்போது தெரிகிறது. பாய்ஸில் விவேக், து.இ.யில் ரமேஷ் கண்ணா. இரண்டிலும் பையன்கள் விலைமாதுவிடம் செல்கிறார்கள். வீட்டை விட்டு கூட்டாக வெளியேறுகிறார்கள். இருப்பினும் துள்ளுவதோ இளமையில் உள்ள நெகடிவ் விஷயங்கள் இதில் குறைவு. பாய்ஸ் நாயகர்கள் ஏதாவது சாதிக்க வேண்டுமென நினைக்கிறார்கள், சாதிக்கிறார்கள். பாய்ஸின் முதல் பாதி அபத்தங்கள் இரண்டாம் பாதியிலேயே களையப்பட்டுவிடுகிறது. அது சரி, ஆனந்த விகடனில் துள்ளுவதோ இளமைக்கு என்ன ரேட்டிங் கொடுத்தார்கள் ?

என்றும் அன்புடன்,
N.R.PRABHAKARAN

Post Comment